Wikia


Adolf Arnold Eeckaut (°14/07/1915-†07/03/1977) was in Aalst gekend als 'Dolf den Trommeleer', doordat hij vaak met zijn trommel te zien was. Zo opende hij als officieuze stadstrommelaar jaarlijks mee de stoet, waarna burgemeester Marcel De Bisschop besloot om Dolf in de jaren '70 tot officiële stadstrommelaar te benoemen.

Dolf van Polle va Stientjes

Stadstrommelaar Dolf

(Foto uit Aalst op zijn Oilsjters)

Dolfken werd in Aalst ook wel Dolf van Polle va Stientjes genoemd, naar zijn vader Polydoor, die brandweerman was. Zijn moeder, Maria De Gendt, werd in Aalst Mie Toespelle genoemd. Hij werd geboren op 14 juli 1915.[1]

Dolf werd omschreven als kinderlijk, altijd blij en zich nooit van kwaad bewust. Zijn passies waren trommelen en trompetten, waar zijn buren vaak het slachtoffer van waren. Vaak zetten zij hun radio een beetje luider, als Dolf muziek ging spelen.

Dolf was loodgieter en woonde in de Pontstraat 44. Naast zijn deur had hij een plakkaat opgehangen, waarop hij zijn naam geschilderd had. Zo zorgde hij ervoor dat iedereen wist waar hij woonde. Aan zijn woning, die eruitzag alsof de tijd er was blijven stilstaan, hingen ook vaak berichten van Dolf, zoals "Gekapt stoofhout gevraagd". Dolf werd door de ene gezien als een eenzaat en door de andere als een filosoof. Dolf werd in Aalst ook 'Zotten Dolf' genoemd.

Trommel en klaroen

Dolf De Voorpost 11031977

(Foto: De Voorpost - 11/03/1977)

Dolf trad graag op met zijn trommel of klaroen en was tevreden met enkele stukken chocolade als beloning. Tijdens carnaval liep hij steeds met zijn trommel in de stoet, wat voor Dolf het hoogtepunt van het jaar. Hij was in de stoet vooraan terug te vinden, in de buurt van het Ros Balatum. De Draeckenieren zorgden er midden de jaren '70 voor dat zijn optredens niet enkel bij de carnavalstoet bleven en namen hem op als half-lid in hun genootschap. Vanaf dan werd Dolf een publiek figuur en verscheen hij, gevraagd of ongevraagd, met zijn trommel of klaroen op verscheidene festiviteiten, waaronder de Paardenzitting van de Draeckenieren, de Bloemenfee- en Prinsenverkiezing. Toen zijn Marieke De Vos in 1975 102 jaar geworden was, vierde Dolf dit met veel tromgeroffel en klaroengeschal.[2]
Dolf de Trommelaar

Dolf in de stoet van 1977 (Foto: Archief Lieven Goubert)

Eenmaal Dolf begon te spelen, wist hij van geen ophouden. Zo nodigde voetbalvereniging M.K. Old Stars Dolf eens uit op één van hun soupers om er een optreden te geven. Eenmaal Dolf begon te trommelen, wou hij niet meer stoppen, waardoor hij zelfs de uitnodiging om mee aan tafel te schuiven, weigerde. Men kon Dolf uiteindelijk toch overtuigen om te stoppen, waarop hij door voorzitter Roger Gargam meteen naar huis gevoerd werd, voordat hij opnieuw kon beginnen trommelen. Onder luid applaus werd Dolf, met zijn zakken gevuld met chocolade, toen naar huis gevoerd.[3]

In 1976 mocht Dolf met zijn klaroen en trommel de Nacht van de Poëzie openen. Bij het knippen van het lint blies hij op zijn klaroen en daarna moest hij met tromgeroffel elke nieuwe dichter aankondigen. Dolfken had dit echter verkeerd begrepen en trommelde tussen elke strofe. De onderbroken dichters, onder wie Louis Paul Boon, keken verbaasd toe.[4]

Draeckenieren

Dolf Eechaut

Dolf (rechts) op het feest van Marieke De Vos (De Voorpost - 08/09/1975)

In de zomer van 1975 werd Dolf door één van de De Draeckenieren meegenomen naar een vergadering, waarna de Draeckenieren hem benoemden tot half-lid. Hij kreeg een mooi uniform van de Draeckenieren en werd hun trommelaar als De Draeckenieren naar buiten kwamen. Het idee kwam van burgemeester en Draeckenier Marcel De Bisschop, die Dolf ook benoemde tot officiële stadstrommelaar.[5][6]

Op 2 mei 1976 vierden de Draeckenieren hun Draeckendag. Ze trokken als een stoet door de stad, van café naar café, met Dolf op kop. Dolfken trommelde er duchtig op los, afgewisseld met enkele klaroenklanken.[7]

Carnavalsfeesten

Dolf Trommelaar Kamiel Sergant

Kamiel Sergant en Dolf op het Driekoningenfeest 1977(Foto: Archief Lieven Goubert)

Dolf zorgde ook voor ambiance op verschillende carnavalsactiviteiten. Zo had Dolf zijn klaroen meegebracht op het Driekoningenfeest in 1977. Tijdens het optraden van de Aalsterse Gilles speelde hij vanuit het publiek mee. Kamiel Sergant riep Dolf hierna op het podium, waar hij een zelf gekozen nummertje mocht brengen. Dolf wist echter van geen ophouden, waardoor Kamiel Sergant hem van het podium moest begeleiden. Dolf was gelukkig, hij had zijn moment-de-gloire gehad.[8]

Dolf was een vast onderdeel geworden van de carnavalsstoet en kreeg daarom in 1977 van de Prinsencaemere een ereteken. Samen met o.a. de Ajuinboer, De Gilles en De Oude Garde werd hij bedankt voor zijn inzet voor het carnaval.[9] Enkele weken later zou Dolfken nooit meer trommelen.

Aangereden

Dolfke Archief Lieven Goubert

(Foto: Archief Lieven Goubert)

In maart 1977 werd Dolf aangereden bij het oversteken van de Pontstraat. Hij overleed aan zijn verwondingen. Aalst verloor met Dolf één van haar laatste volksfiguren.

Na zijn dood kwam zijn huisje in de Pontstraat in handen van de Stad, maar later verkrotte het huisje en werd het afgebroken.[10][11][12]

Eenvoudig, kinderlijk, blij, tevreden met het weinige dat een gemechaniseerde consumptiemaatschappij hem toebedeelde. Met het hart moest je naar Dolfken kijken, het belangrijkste, het wezenlijke was voor de ogen onzichtbaar. Hij was een mens zoals ieder ander, maar dan toch weer anders, omdat hij nooit begrip of enige notie heeft gehad voor het kwaad. Het schone in hem was: Dolfken-zijn, eenvoud-zijn, trommelaar-zijn, dankbaar om de handdruk van Jan en alleman, gelukkig lachend om een gekregen krant of een betaalde frisdrank, tevreden omdat hij erbij mocht zijn. (De Voorpost - 18/03/1977)[13]

Varia

Dolf Nominette 2015

De Nominette van Dolf door De Moikes en Dennis De Wolf (Bron: http://carnavalslintje.be)

  • Tijdens de prijsuitreiking in 1976 kreeg Dolf een erewimpel van Bloemenfee Annick. Dolf sprak het publiek hierop toe met de woorden "Als ik niet meer kan gaan, zal ik wel in een koesjken meetrommelen".[14]
  • In 1978 brachten de Tettemoesjen in hun eerste jaar hulde aan Dolf in de stoet. Ze eindigden 12e bij de groepen zonder praalwagen (kleine groepen).[15]
  • In het Gele boekje van de Draeckenieren in 1978 stond een in-memoriam-foto van Dolf.
  • De losse groep De Mizjewannen had in 2006 Dolfke als thema in de stoet.
  • In 2015 draaide de aftelkalender van De Moikes rond enkele Aalsterse volksfiguren, waaronder Dolfken Den Trommeleer. Dennis De Wolf maakte de tekeningen voor de kalender en de Nominettes. De Moikes lieten ook Nominettes maken met daarop de tekening van Dolf.

Bronnen

  1. Geneanet, https://nl.geneanet.org
  2. De Voorpost, 8 augustus 1975
  3. Forum Aalst Historiek
  4. De Voorpost, 9 april 1976
  5. De Voorpost, 28 februari 1992
  6. De Voorpost, 8 augustus 1975
  7. De Voorpost, 14 mei 1976
  8. De Voorpost, 21 januari 1977
  9. De Voorpost, 4 maart 1977
  10. De Voorpost, 11 maart 1977
  11. De Voorpost, 1 september 1978
  12. Ghysens J. & Wauters F. (1991), Aalst op zèn Oilsjters, Genootschap voor Aalsterse Geschiedenis
  13. De Voorpost, 18 maart 1977
  14. De Voorpost, 5 maart 1976
  15. De Voorpost, 13 januari 1978
Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.