De carnavalsraadzitting vindt plaats op de zaterdag voor Aalst Carnaval. Tijdens deze raadzitting wordt de draak gestoken met het Aalsters stadsbestuur en krijgt Prins Carnaval de sleutel van de stad overhandigd.

Beginjaren[bewerken | brontekst bewerken]

In 1972 werd de carnavalraadszitting aangekondigd als dé vernieuwing van het carnavalsjaar. In de raadszaal werd de burgemeester vervangen door Prins Carnaval Jacky D'Herde, die de carnavalsraadzitting voorzat. Deze raadszitting vond plaats op carnavalsmaandag en was openbaar, waardoor er heel wat toeschouwers waren. Het jaar voordien was er wel een feestzitting geweest op de vrijdag voor carnaval, maar dit was ter gelegenheid van de aanstelling van Marcel De Bisschop als burgemeester. Een echte carnavalsraadzitting was dit nog niet.[1][2]

Raadslid Remi Daelman nam meteen het woord tijdens de carnavalsraadzitting van 1972, maar werd meteen teruggefloten door Prins Jacky. Op de raadszitting werden enkele ludieke beslissingen genomen. Zo werd er beslist om de in het buitenland verblijvende schepenen een telegram te sturen, met wensen voor een spoedig herstel, waarna een lange discussie volgde over het aanschaffen van een herinneringsteken in olifantenleer voor Marcel De Bisschop, opdat deze zijn afspraken met zijn collega-apothekers beter zou kunnen nakomen. Na een korte schorsing kwamen de oppositieleden met een pint bier terug, waarop de meerderheid hun schoenen op tafel zette om te protesteren tegen deze discriminatie. Ze kregen hierop een glas Denderwater aangeboden. Oppositielid Frans Wauters kon er nog voor zorgen dat een voorstel van raadslid Van Besien om de leurhandel van 'hiete slekken' terug in te voeren, gestemd werd. Van Besien stemde zelf niet mee, waardoor zijn voorstel geen enkele stem haalde.[3]

Het jaar nadien werd de raadszitting volgens dezelfde formule opnieuw georganiseerd, ditmaal onder voorzitterschap van Prins Michel. Marcel De Bisschop werd gebombardeerd tot zaalwachter, waarbij hij een officierskostuum droeg.[4]

Marcel De Bisschop op de raadzitting van 1988. (Foto: Collectie Sören Delclef - AjoinPedia)

Veranderingen[bewerken | brontekst bewerken]

Frans Wauters was in 1995 een laatste keer te zien op de carnavalsraadzitting. (Foto: Collectie Sören Delclef - AjoinPedia)

Fons Singelijn was niet helemaal tevreden met de organisatie van de raadzitting en vond dat er aan het scenario gesleuteld moest worden. Onder impuls van Kamiel Sergant, Frans Wauters en Odilon Mortier zou de raadszitting enkele veranderingen doormaken.[5]

Zo verschoof de raadszitting naar carnavalszaterdag en zou het overhandigen van de stadssleutel aan Prins Carnaval voortaan het hoogtepunt worden. Vanaf 1977 maakte de raadszitting ook deel uit van het officieel carnavalsprogramma. De publieke belangstelling nam hierdoor toe, waardoor de raadzitting verhuisde naar de trouwzaal van het stadhuis.

In 1977 werd Albert Verbestel officieel benoemd tot Ajuinboer. (De Voorpost - 25/02/1977)

In 1977 werd niet enkel de burgemeester vervangen, maar het volledige schepencollege. Er werd een schimmencollege geïnstalleerd, met Edy De Neve als carnavalsburgemeester. Bloemenfee Gilly werd gebombardeerd tot eerste schepen, Kamiel Sergant werd schepen van Propaganda, Daniël Jacobus schepen van Vreemdelingenverkeer, Frans Wauters schepen van Rustoorden, kinderkribben en andere sekszaken, Nicole Schellinck schepen van Buiten- en andere landse betrekkingen, Simon D'Hondt schepen van Ruzies van allerlei slag, Odilon Mortier schepen van Gelden en andere schatten en Ray De Smet werd schepen van Internationale en interplanetaire verdragen. Een belangrijk hoogtepunt tijdens de raadszitting van 1977 was de officiële aanstelling van Albert Verbestel als Ajuinboer.[6][7]

Groeiende belangstelling[bewerken | brontekst bewerken]

Paul Kinoo kreeg de stadssleutel in 1987. (Foto: Collectie Sören Delclef - AjoinPedia)

De werkgroep carnavalsraadzitting stak elk jaar de draak met de plaatselijke politici en werd uitgebreid met Herman Louies en Jean-Paul De Boitselier. In 1984 stond Kamiel Sergant er alleen voor. Na onenigheid binnen het Feestcomité besloten Herman Louies, Odilon Mortier, Frans Wauters en Jean-Paul De Boitselier om dat jaar niet meer mee te werken aan de raadzitting. Het jaar nadien waren ze er wel opnieuw bij.[8][9]

Odilon Mortier als bewaker van Jean-Pierre Van Rossem in 1992. (Foto: Collectie Sören Delclef - AjoinPedia)

De trouwzaal van het stadhuis werd te klein, waardoor men naar de feestzaal van het stadhuis verhuisde, maar deze had niet de sfeer waar men naar op zoek was. Hierdoor werd uitgeweken naar de Ridderzaal van het Belfort. In 1995 werd de carnavalsraadzitting voor het eerst georganiseerd in het Cultureel Centrum De Werf. Aanvankelijk was de toegang gratis, maar in 1997 moest geïnteresseerden zich toegangskaarten aanschaffen voor de prijs van 100 frank. Nicole Ringoir en André Dooms waren ondertussen Frans Wauters, Kamiel Sergant en Odilon Mortier komen versterken bij de organisatie van de raadzitting.

Ook nationale politici verschenen op de carnavalsraadzitting. Zo waren Herman De Croo en Norbert De Batselier te gast op de raadszitting van 1996 en ging Bert Anciaux in 1998 als enige nationale politicus in op de uitnodiging van de organisatoren.[10]

Anny De Maght, Kamiel Sergant en Herman De Croo op de carnavalsraadzitting in 1996. (Foto: Collectie Sören Delclef - AjoinPedia)

De Losse Groepen en Madammen van de Koont[bewerken | brontekst bewerken]

In 2000 werd de organiserende werkgroep versterkt door Jan Louies, Jacquy De Pauw, Jan Moens en Nicolas Dons van de vereniging van De Losse Groepen. Ook Piet Louies kwam bij de werkgroep. De werkgroep had nieuw bloed nodig, aangezien Jan Dooms zich ondertussen teruggetrokken had en Frans Wauters overleden was.

Ook de Madammen van de Koont ontstonden in 2004. Nicole Ringoir zocht een partner voor Monique Van De Velde, die reeds drie jaar meewerkte aan de raadzitting en kwam bij Mia Slagmulder terecht. Mia stemde toe en het duo 'De Madammen van de Koont' was geboren. Op de raadzitting van 2019 werd het duo in de bloemetjes gezet voor hun 15-jarige bestaan als duo.

De Madammen van de Koont in 2019 (Foto: Het Nieuwsblad - 02/03/2019)

Geen politieke inmenging[bewerken | brontekst bewerken]

Dokter Jacquy De Pauw onderzoekt burgemeester Christoph D'Haese. (Foto: Het Nieuwsblad - 11/02/2013)

Naar de carnavalsraadzitting van 2010 uitte burgemeester Ilse Uyttersprot kritiek, waarna ze voor de raadzitting van 2011 Herman Slagmulder aanstelde als regisseur. De werkgroep pikte dit echter niet waardoor Kamiel Sergant, Jan Louies en Jacquy De Pauw er een paar weken voor de raadzitting mee dreigden niet meer te zullen meewerken. Ze wilden immers geen politieke inmenging bij de invulling van de carnavalsraadzitting.

De politici spelen Twister op de raadzitting van 2018. (Foto: CC De Werf)

Burgemeester Uyttersprot kon na een aantal gesprekken de meubelen nog redden, waardoor iedereen aan boord bleef. Regisseur Herman Slagmulder nam wel ontslag als regisseur van de carnavalsraadzitting, omdat er te veel heisa ontstaan was rond zijn persoon. Enkel Odilon Mortier moest dat jaar verstek geven, wegens gezondheidsredenen.[11]

Afscheid van de pioniers[bewerken | brontekst bewerken]

Kamiel kreeg in 2014 voor het laatste een staande ovatie op de raadzitting. (Foto: Het Laatste Nieuws - 03/03/2014)

Odilon Mortier stierf in 2012 en Kamiel Sergant trok zich na 2014 terug uit het actieve carnaval.[12]

Hierdoor waren alle figuren, die de raadzitting groot hadden gemaakt in het verleden, uit de werkgroep verdwenen. Het team rond Jan Louies en Jacquy De Pauw werd daarom aangevuld met mensen uit de toneelwereld, zoals Filip Van de Winkel, Patrick Matthieu en Steven De Leeneer. In 2018 kwam ook Dennis De Wolf de groep versterken en in 2020 verscheen ook Piet De Koninck op het toneel.

Een paar weken voor de raadzitting van 2020 overleed Jacquy De Pauw. De raadzitting, waarvoor Jacquy nog een groot deel van de teksten schreef, begon dan ook met een eerbetoon aan Jacquy. Nicole Ringoir eerde Jacquy, waarna de zaal een minuut stilte hield, dat afgesloten werd met een luid applaus voor Jacquy.


Redactie[bewerken | brontekst bewerken]

Tekst en afbeeldingen[bewerken | brontekst bewerken]

  • Tekst: Sören Delclef - AjoinPedia
  • Foto's: De Voorpost, Het Nieuwsblad, CC De Werf, Het Laatste Nieuws, Collectie Sören Delclef - AjoinPedia

Bronnen[bewerken | brontekst bewerken]

  1. De Gazet van Aalst, 12 februari 1972
  2. De Gazet van Aalst, 20 februari 1971
  3. De Gazet van Aalst, 19 februari 1972
  4. Geyssens J. & Baert K. (1975), Aalst Karnaval, Tielt: Uitgeverij Veys
  5. De Gazet van Aalst, 17 maart 1973
  6. De Voorpost, 18 februari 1977
  7. Temmerman C., Van der Heyden A., Vinck S. (1985), Aalsters Karnavalboek 1975-1985, Erembodegem: vzw Dokumentatiecentrum Aalst Karnaval
  8. Nieuwe Gazet van Aalst, 9 maart 1984
  9. Nieuwe Gazet van Aalst, 20 januari 1984
  10. Gazet van Antwerpen, 23 februari 1998
  11. Het Nieuwsblad, 28 januari 2011
  12. Het Laatste Nieuws, 2 februari 2012
Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.