De Ajuingilles werden in 1927 gecreëerd door de groep De Slecht Gekleeden. Deze groep, die later herdoopt werd tot Vermaak Na Arbeid, bleef jaarlijks de Ajuingilles uitbeelden in de stoet. De Ajuingilles droegen in tegenstelling tot de traditionele gilles een ajuinvormige muts, waar later twee pluimen opkwam. In 1933 werden de Ajuingilles een laatste keer uitgebeeld door Vermaak Na Arbeid, waarna deze typisch Aalsterse figuur verdween.

De Slecht Gekleeden[bewerken | brontekst bewerken]

De Slecht Gekleeden in 1925 (Bron: CD-Rom 'De 75 stoeten van Aalst' - DAK)

In 1924 werden de Slecht Gekleeden opgericht door René Boelens, Leon Franck en Prosper De Gendt. In de beginjaren beeldden de Slecht Gekleeden nog niet het thema van de gille uit.[1]  

In hun eerste stoet in 1925 verkleedden zij zich als clowns, waarmee ze de tweede plaats behaalden bij de groepen van 10 tot 24 personen. De geldprijs die aan deze tweede plaats gekoppeld werd, was 150 Frank. In 1926 behaalden ze de 3e prijs bij de grote groepen met het thema 'de Lustige Schaarslijpers'. Hun prijs was hiervoor 425 Frank.  

De groep telde ondertussen zo een 35 leden, waaronder Frans Van Malderen, Emilie Bauwens, Jozef Staes, Henri Delvoye, Gabij Delvoye, Victorine Stadtfeld, Berta De Troch, Maria De Troch, Petrus Staes, Prosper Everaert, Julien Boelens, Frans Lievens, Jean Philips, Monsken Van Oudenhoven, Leon Troch en Frans Stuyver.[2]  

De Ajuingilles[bewerken | brontekst bewerken]

In 1927 beeldden De Slecht Gekleeden de Ajuingilles een eerste keer uit, na een oproep van het Feestcomité aan de Aalsterse groepen, om een eigen versie van de Gilles de Binche te creëren. De groep had zich hiervoor in de stoet in twee groepen opgedeeld; het muziekkorps werd omgedoopt tot 'het Firmament', dat gevolgd werd door De Ajuingilles. Vanaf 1928 werd de groep niet meer opgedeeld in twee stukken en werden het muziekkorps en de Ajuingilles als één geheel gezien. 

De Ajuingilles van De Slecht Gekleeden met hun typische ajuinenmuts. ((Foto: Forum Aalst Historiek - Collectie A. Van Schuylenbergh - Foto Petrus Everaert)

Affiche 1934 met Ajuingilles (Maurice Dérollez)

De Ajuingilles waren gekleed in lijnwaden, waarop een rode en zwarte leeuw, sterren en het wapenschild van Aalst genaaid was. De Ajuingilles wierpen bij hun rondgang in de stoet ajuinen uit, die in rode bolvormige manden mee werden gedragen. Aan de kraag en de mouwen droegen ze een wit-rode boord. De vrouwen droegen een lange rok en de mannen een lange broek. De schoenen van De Ajuingilles waren rood en ze droegen ajuinvormige mutsen, waarop later een rode en witte pluim kwam.[3][4][5]  

De Slecht Gekleeden kregen in die tijd concurrentie van Door Eendracht Veel Vermaak, die ook ingegaan waren op de oproep van het Feestcomité. Deze groep koos echter voor de uitbeelding van de traditionele gille-figuur met een pluimenhoed. 

Vermaak Na Arbeid[bewerken | brontekst bewerken]

In 1928 veranderden De Slecht Gekleeden de naam van hun groep naar Vermaak Na Arbeid. De groep koos ervoor om opnieuw als Ajuingilles in de stoet te lopen.[6] De kledij werd wel licht gewijzigd; op de ajuinvormige muts werd een witte en een rode pluim aangebracht, de kragen waren nu afwisselend in rood en wit en de schoenen waren nu ook rood en wit gelakt.

De Ajuingilles met pluim op hun hoed. (Foto: Forum Aalst Historiek - Collectie A. Van Schuylenbergh - Foto Petrus Everaert)

Vermaak Na Arbeid beeldde de Ajuingilles ook uit in buitenstoeten. Zo liepen ze mee in stoeten te Wetteren, Geraardsbergen, Knokke, Charleroi, Bracquegnies en Mons. De Ajuingilles beleefden hierbij heel wat avonturen; zo kwamen ze van een trip naar Spa de volgende dag pas om 5u 's morgens thuis met de trein. Een andere keer liepen ze de stoet in Gent niet uit, omdat ze er na zes uur stappen genoeg van hadden.[7]

Vermaak Na Arbeid beeldde de Ajuingilles een laatste keer uit in de stoet van 1933, waarna dit carnavalsfiguur uit de stoet verdween.

Varia[bewerken | brontekst bewerken]

  • De affiche uit 1933 met Ajuingilles (onbekende uitvoerder)

    De Ajuingilles stonden gedurende een lange tijd afgebeeld op de eerste carnavalsaffiches. Van eind de jaren 1920 tot 1933 op de affiche van een onbekende ontwerper en vanaf 1934 tot 1957 op de affiche van Maurice Dérolez.
  • In 1978 zorgde de Prinsencaemere voor de uitbeelding van de carnavalsaffiche van Maurice Dérolez in de stoet. Bij deze uitbeelding liepen een 20-tal Ajuingilles mee. Hun kostuum was hetzelfde als dat van de Aalsterse Gilles en ze droegen een hoed met rode pluim. De dans voor deze Ajuingilles werd aangeleerd door Jean-Paul De Boitselier en Ghislaine Cornand. Ghislain stond samen met Willy Casteur ook in voor het vervaardigen van het Ajuingilleskostuum.[8]
  • In 1978 werden de Ajuingilles drie keer uitgebeeld in de stoet; door de Prinsencaemere in het kader van de uitbeelding van een oude carnavalsaffiche, zoals hierboven beschreven werd, en door de Gentlemens en Aaft Ons Vast. Op de wagen van de Gentlemens stond een grote kinderwagen, die voortgeduwd werd door een Ajuingille.[9]
  • Op Prinsendag '78 waren enkele Ajuingilles aanwezig om snoep uit te delen.
  • In 2001 liep in het Stedelijk Museum in het Oud Hospitaal een tentoonstelling over de Aalsterse Gilles. Voor deze tentoonstelling werd het kostuum van de Ajuingilles nagemaakt en tentoongesteld.

Bronnen[bewerken | brontekst bewerken]

  1. De Voorpost, 11 februari 1983
  2. De Voorpost, Speciale karnavaluitgave 1980
  3. De Voorpost, 4 januari 1974
  4. De Voorpost, 13 januari 1978
  5. De Voorpost, 27 januari 1978
  6. De Volksstem, 12 februari 1929
  7. De Voorpost, 22 januari 1988
  8. De Voorpost, 3 februari 1978
  9. De Voorpost, 3 februari 1978
Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.