Wikia


De Gilles zijn te herkennen aan hun driekleurig Inka-achtig pak, met gebochelde borst en rug, versierd met kant en kraag en op het hoofd een hoed van struisvogelveren. De Gilles dragen steeds klompen, hun pak hangt vol belletjes en ze werpen sinaasappelen uit naar het publiek. De geschiedenis van Aalst kent 3 Gilles-groepen: De Ajuingilles, De Ware Gilles en De Aalsterse Gilles.

Ontstaan van de Gilles Edit

De Gilles dateren van de tijd dat Amerika ontdekt werd. De Spanjaarden voerden specerijen, gewoonten en klederdracht van de ontdekte volkeren in in Europa. De kostuums van de Gilles zijn dan ook gebaseerd op die van de Inca's.

Ter gelegenheid van de huldiging van Keizer Karel en zijn zoon Philips in 1549, werden door Maria van Hongarije verschillende grote feesten, met optochten, steekspelen en tornooien georganiseerd in haar paleizen in Binche en Mariemont. In Aalst werden stoeten georganiseerd in 1540 en 1550, ter ere van bezoeken van Keizer Karel aan de stad. In deze stoeten waren indianen en Inca's te zien, de volkeren die onderdanig waren aan Spanje. Deze indianen en Inca's waren de voorlopers van de Gilles.

Ritueel Edit

Een dansende Gille voert eigenlijk een rituele daad uit, die afstamt van onze voorouders. Carnaval was oorspronkelijk een feest dat de naderende lente aankondigde, waarbij de vruchtbaarheid van de bodem gevierd werd. De dans van de Gille stelt dan ook een verering van de vruchtbaarheid van de grond voor. Met zijn stampende voeten stampt hij de grond aan, op het ritme van tromgeroffel. Deze dans is dan ook afkomstig van primitieve volkeren die het feest van de lente vierden. Deze dans kan alleen tijdens de carnavalperiode uitgevoerd worden.

Later wierp de Gilles sinaasappelen naar het publiek, dit staat symbool voor het offer aan de Zonnegod.

Gedaanteveranderingen Edit

De Gille is in de loop van de tijd enorm geëvolueerd. In het begin droegen de Gilles helemaal geen hoed van struisvogelveren, maar een van maraboepluimen. De hoed was ongeveer 50 centimeter hoog.

Eind 1800 werden de pluimen van de maraboe vervangen door die van een struisvogel. Er werden aanvankelijk ook juwelen en eigendom van de Gille aan de hoed gehangen, maar dit verdween ook. Er werden nog geen sinaasappelen uitgegooid, want deze waren te duur, maar er werd met noten, kastanjes, appelen en ajuinen geworpen. In de 19e eeuw veranderde dit naar appelsienen, als offer aan de Zonnegod.

Kostuum Edit

Het kostuum van de Gille bestaat uit verschillende onderdelen, met elk hun eigen betekenis.

De Bochel Edit

De bult die de Gille op de rug en de borst draagt staat symbool voor de misvorming en lelijkheid van de heksen van de primitieve volkeren.

De Bellen Edit

De bellen op het kostuum van de Gille verwijst naar de voorwerpen die de primitieve volkeren op de rug, ter hoogte van de nieren droegen. De bellen staan ook symbool voor de zon, waarbij verwezen wordt naar de lentefeesten van vroeger. Met het geklingel van de bellen probeert de Gille alle hekserij en boze geesten, die een vruchtbaar jaar in de weg kunnen staan, weg te jagen.

Klompen Edit

De Gille stampt met zijn klompen de grond aan, dit staat symbool voor het vruchtbaar maken van de grond.

Kledij Edit

De kledij van de GIlle bestaat uit een broek en blouse. De versiering van het kostuum verwijst naar de tatoeages van de Indianen.

Hoed Edit

De hoed is het mooiste aan de Gille. Hij draagt 250 tot 300 struisvogelpluimen op zijn hoed. Deze hoed bootst de weelderige haartooi van de Indiaanse volkeren na.

Mandje Edit

De Gille draagt een mandje mee, gevuld met sinaasappelen om uit te delen aan het publiek. De sinaasappelen dienen als offer aan de Zonnegod Helios. De sinaasappelen vervangen het brood, het fruit en het varken dat vroeger als offer voor de vastendagen gegeven werd.

Het masker Edit

Aanvankelijk droegen de Gilles in Aalst geen masker, maar in Binche hebben ze dit steeds wel gedaan. Het masker werkt het individualisme weg, alle Gilles vormen immers 1 geheel, waarbij de ene niet te onderscheiden is van de andere.

Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.