Wikia


Hei Alloo is een lied uit de Toemenshow van Antoine Van der Heyden en Michel Cleemput. Het lied ging over politicus Willy Alloo, die in 1982 bij de Raad van State beroep aangetekend had tegen de verkiezingsuitslag. Hierdoor kon de nieuwe gemeenteraad pas in maart 1983 geïnstalleerd worden.

Michel & Antoine Edit

Het lied werd voor het eerst door Michel en Antoine gebracht op de Prinsenverkiezing van 1983, waarna Antoine riep 'Is er een Alloo in de zaal?', doelend op Willy Alloo die op dat moment aan de toog een pint aan het drinken was. Het lied werd daarna ook nog op de Verkiezing van Bierprins 1983 en de Aalsterse Avond 1983 gezongen, waarna het ook te horen was tijdens de Toemenshow van Michel en Antoine.[1]

Plaat en CD Edit

Antoine en Michel brachten naar aanleiding van hun shows de langspeelplaat 'Songs uit de Toemenshow' uit, onder het label 'Disco Club'. De plaat bevatte fragmenten uit hun show. 'Hei Alloo' is het eerste lied dat op de plaat te horen is.

De tekst van 'Hei Alloo' werd geschreven door Michel en Antoine. De muzikale begeleiding gebeurde door 'The F.S. Band' met Mark De Cock en zijn trompet, Eddy François op de drums, Alex Mortier met de bas en Luc Van Mossevelde aan het klavier. Het lied werd gemaakt op de wijze van 'Polonaise Hollandaise'.[2]

Het lied verscheen daarna ook nog op de CD 'MuzikOilsjt - Volume 2', dat opgebouwd was rond Michel Cleemput.

Michel Cleemput & Antoine Van der Heyden - Hei Alloo

Michel Cleemput & Antoine Van der Heyden - Hei Alloo

Tekst Edit

Alloo! Alloo!

We gon eir insj ne ferme stoeit vertellen, in Oilsjt doar woeint ne pee é hoetj Alloo, zen vrâa die hoi twie gralleke mastellen, ze gauven em é stemmeken cadeau. Alloo gink het van ‘t joor insj arangeiren, e zoi doar in Strasbourg doar es ’t van da. Per stemme dak nog kaan recupereiren, geivek dobbel zegelkes Valois !

Hei Alloo, wa d’es da ver ne show, de stad hoi nen acroo. Ze zellen a nie temmen, mé aal a stemmen hier op da kiesbureau. Hei Alloo, wa d’es da ver ne show, de stad geift ne cadeau. Ze zitten in a zakken, mor ‘t zal nie pakken. Ik stoon hier nie as clown.

Alloo, trekt giel het stadsbestier op flessen, en aaft giel de gemienjterood in droi. Het is weir e gevecht mé botte messen en ieder kroigt van em nog zen salooi. In plosj van na nog roiten te goon wassen, na zag ek potverdekke in moine droeim de politiekers woaren ont ’t ambrassen en ‘k riep vanop de vesten oit nen boeim.

Refrein

Lorrie kreig een mondj om te probeiren en Dooms zu content as e klein kindj. Want Bisschop kwam het allemool explikeiren, sloot zen woeirden toch nie in de windj, De Maght, de scheipen van plastieken zakken die zitj na in het cultureil gerief, mor bé Alloo een zol dat aal nie pakken, ast moet ten stemmen weir vedrom, opnief !

Refrein

Het arrest Alloo Edit

Willy Alloo advertentie

Het lied was gebaseerd op glazenwasser/V.U.-politicus Willy Alloo en de verkiezingen van 1982. De Volksunie behaalde na deze gemeenteraadsverkiezingen in Aalst 7 zetels, wat status-quo was met de vorige verkiezingsuitslag. [3] Willy Alloo, die eerder al lid was van het Aalsters Feestcomité, behaalde een persoonlijke goede uitslag. Willy kon zijn stemmenaantal uit 1976 (579 voorkeurstemmen) meer dan verdubbelen tot 1472 voorkeurstemmen, waardoor hij verkozen werd als gemeenteraadslid. Maar Willy Alloo had een onregelmatigheid opgemerkt bij de verkiezingsuitslagen. Gemiddeld kreeg hij 50 stemmen per kiesbureau, maar in 3 stembureaus lag zijn totaal maar op 8 stemmen. Hij vond dit zeer eigenaardig, omdat deze kiesbureaus gelegen waren drie wijken waar Alloo goed gekend was. Alloo vroeg zich dus af of hier geen fouten gemaakt waren.[4]

Cartoon arrest Alloo

Cartoon naar aanleiding van het arrest Alloo uit de Voorpost. (De Voorpost - 11/02/1983)

Willy Alloo schreef hierop de gouverneur aan om een hertelling te eisen van die drie stembureaus.[5] Het bezwaarschrift werd in november 1982 door de Bestendige Deputatie van de Provincie niet aanvaard, waarna Alloo beroep aantekende bij de Raad van State.[6] Door de klacht van Alloo moest de installatievergadering van de nieuwe gemeenteraad, waarvan Raymond Uyttersprot burgemeester zou worden, uitgesteld worden, waardoor de huidige gemeenteraad nog wat langer aan de macht bleef. Alloo was van plan om tot het einde door te gaan met deze zaak, desnoods tot in Straatsburg.[7]

De klacht van Willy Alloo werd uiteindelijk in februari 1983 door de Raad van State behandeld. Auditeur J. Jacquemijn erkende een afwijking, maar de Raad van State keurde de verkiezingsuitslag in Aalst goed. Het enige wat Willy Alloo nu nog kon doen, was naar Straatsburg stappen, waar hij eerder mee gedreigd had. Uiteindelijk zag Willy Alloo af van verdere stappen.[8] Het nieuwe gemeentebestuur werd zo pas in maart 1983, 2 maanden later dan voorzien, geïnstalleerd.

Willy Alloo advertentie 2

Bronnen Edit

  1. De Voorpost, 13 april 1984
  2. Nieuwe Gazet van Aalst, 2 september 1983
  3. De Gazet van Aalst, 15 oktober 1982
  4. De Gazet van Aalst, 22 oktober 1982
  5. De Voorpost, 22 oktober 1982
  6. De Gazet van Aalst, 17 december 1982
  7. De Voorpost, 24 december 1982
  8. De Voorpost, 11 februari 1983
Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.