Jackie D'Herde

Jackie D'Herde
Gekend van:	Kandidaat Prins Carnaval 1971, Prins Carnaval 1972, Prins der Prinsen 1972, lid Stedelijk Feestcomité: 1973-1983, lid De Prinsencaemere: 1973-1983, zanger bij Het Stemmingstrio: 1973-1978

Jackie D'Herde (°Aalst, 20/05/1944 + †Aalst, 25/03/1983), Prins Carnaval 1972, was in 1971 al kandidaat voor de titel en bleef een prominente figuur in Aalst. Hij was lid van Het Stemmingstrio, het Feestcomité en De Prinsencaemere, en liet met zijn hit "Den Ajoinendans" en zijn inzet voor carnaval een blijvende indruk na in de Aalsterse gemeenschap.

Van Carnavalspassie tot Horecatalent

Jackie D'Herde was al op jonge leeftijd een fervent liefhebber van carnaval. Als student vierde hij de drie dagen Aalst Carnaval met Jeugdheem Sint-Martinus. Hij werkte als elektricien en woonde aanvankelijk in de Osbroekstraat. In 1966 trad hij in het huwelijk met Beatrix Spittaels. Datzelfde jaar sloot Jackie zich aan bij de carnavalsgroep De Twisters, waarmee hij twee jaar deelnam aan de stoet. Gedurende één van deze jaren was hij ook bestuurslid.

Na zijn tijd bij De Twisters sloot Jackie zich aan bij De Suskewieten, waar hij de rol van voorzitter op zich nam. Hij zou in totaal vijf jaar voorzitter blijven en werd later benoemd tot ere-voorzitter. Met De Suskewieten boekte hij grote successen met thema’s zoals 'Vrolijk België', 'Oosterse Sprookjes uit 1001 Nacht', 'Tyrol', 'De Herauten van de Watertoren' en 'Black and White'.

Jackie en zijn vrouw woonden in de Zonnestraat en besloten om de stap naar de horecawereld te zetten. In 1975 namen ze café 't Pompierken en zaal Madelon op de Grote Markt over. Jackie ontwikkelde zijn vaardigheden verder in de horecasector en behaalde in 1977 zijn getuigschrift van tafeldienaar met grote onderscheiding, uitgereikt door de regionale afdeling Aalst van Ho.Re.Ca..

Eerste Stappen naar de Prinsenscepter

Jackie was een echte carnavalist en droomde ervan om Prins Carnaval van Aalst te worden. Zijn grote voorbeeld was zijn neef Roger Van Mulders, die in 1959 en 1960 kandidaat Prins Carnaval was, maar uiteindelijk nooit tot Prins Carnaval verkozen werd. In 1959 werd Robert Waterschoot Prins Carnaval en in 1960 ging de scepter naar Louis Van Pottelbergh. Naar het voorbeeld van zijn neef besloot Jackie om zich ook kandidaat te stellen voor de titel van Prins Carnaval van Aalst. Hij besloot om er in 1971 voor te gaan en trapte zijn campagne af in november 1970 met een uitstap naar café 't Fonteintje in Erpe, waar de lokale vrouwenvoetbalclub FC 't Fonteintje een nieuwe kantine had gekregen.

In totaal waren er dat jaar vijf kandidaten voor Prins Carnaval 1971. Naast Jackie droomden ook Michel Cleemput, Johny De Mol, Willy Rydant en Jozef Van Mulders van de overwinning. De vijf kandidaten werden officieel voorgesteld op 25 januari in de Beurs van Amsterdam, tijdens de jaarlijkse persconferentie van de stad. Daarvoor hadden ze zich al laten zien op het Driekoningenfeest. De prinsenverkiezing vond plaats op vrijdag 5 februari 1971 in de stadsfeesthal in de Bert Van Hoorickstraat (de toenmalige Schoolstraat).

Jackie moest als tweede optreden en verraste zijn supporters met een dansnummer, dat hij samen met enkele danseressen perfect uitvoerde. Op de rokjes van zijn danseressen stond zijn naam geschreven. Jackie sloot zijn optreden af met een zelfgemaakt liedje, waarna hij het podium overliet aan Johny De Mol. Bij het bekendmaken van de winnaar verklaarde de jury dat het niveau van de prinsenverkiezing nog nooit zo hoog was geweest en feliciteerde ze alle kandidaten. Er kon echter maar één winnaar zijn: schepen Benoni Ringoir maakte bekend dat Michel Cleemput de nieuwe Prins Carnaval van Aalst was geworden. Jackie eindigde als tweede en zag de prinsenscepter aan zich voorbijgaan.

In die tijd was het gebruikelijk dat de verliezende kandidaten betrokken bleven bij de festiviteiten rond Prins Carnaval. Tijdens Aalst Carnaval flankeerden de vier medekandidaten, waaronder Jackie, de winnaar Michel Cleemput, zowel in de stoet als bij bezoeken aan cafés en bals. Jackie, Johny, Willy en Jozef kregen een eigen prinsenhoed en cape aangemeten. Jackie aanvaardde zijn verlies vrij snel, maar besloot meteen om het jaar erop opnieuw kandidaat te zijn voor Prins Carnaval.

Prins Carnaval 1972

Kandidaat Prins Carnaval

Jackie was in 1972 opnieuw kandidaat Prins Carnaval. Hij moest het daarbij opnemen tegen Achiel Serlippens, François Verstraeten en Johnny Marcoen. Jackie voerde campagne met affiches en folders, waarbij zowel de naam Jackie als Jacky gebruikt werd. Op zijn promotiemateriaal was hij te zien met zijn prinsenhoed en cape, die hij het jaar voordien droeg als begeleider van Prins Michel Cleemput in de stoet en op bals. In zijn handen hield hij een schaal met een berg ajuinen, vergezeld van de slogan "Aal Ajoin!", wat een verwijzing werd naar zijn verkiezingsoptreden. Ter promotie bracht hij vóór de prinsenverkiezing een plaat uit met twee liedjes: "Den Ajoinendans" en "Jackie Is Hier". Beide nummers werden opgenomen onder muzikale begeleiding van Octaaf Boone en het orkest Actif Club. Op de achterkant van de platenhoes stond een promotietekst met een oproep om te stemmen voor deze zingende kandidaat Prins Carnaval.

Jackie werd bij de voorbereidingen van zijn optreden bijgestaan door Frans Wauters en Jean-Paul De Boitselier. Jean-Paul schreef mee aan het lied "Den Ajoinendans", terwijl Frans Wauters de tekst verzorgde voor "Boeven Ons Stad".

De prinsenverkiezing vond plaats op 22 januari 1972. Omdat de stadsfeesthal in de Schoolstraat niet meer beschikbaar was, werd uitgeweken naar de Florahallen. Jackie was enigszins bezorgd over het optreden, omdat hij rekening hield met supporters van 'oever 't woter'. Het Feestcomité had als decor gekozen voor het Aalsterse reuzenpaar Polydoor en Polydora en het reuzenpaar Philipus en Madelon van De Oude Garde. Jackie bracht een 25 minuten lang optreden, waarbij burgemeester Marcel De Bisschop het mikpunt van spot was. Met behulp van tekeningen van Frans Wauters werd Marcel op een ezel gezet. Toen de ezel op een andere prent bovenaan kwam te zitten, was het niet meer duidelijk wie precies de ezel was...

Zijn slogan "Aal Ajoin" verwees naar het gelijknamige liedje, waarbij het publiek kon meezingen met behulp van grote pancarten met de tekst. Het refrein luidde: "Aal ajoin, noeit gin charlotten, mor altoid ajoin." Daarnaast stelde hij in het lied enkele vragen, waarop zijn supporters luidkeels reageerden met "T'es d'najoin!". In "Boeven Ons Stad" bezong hij Aalsterse taferelen tijdens Vastenavond, beken vanuit de belforttoren. Het refrein ging als volgt: "Hè ziet de Serzjant. Hè ziet de Marc van Hoever. En den Biskop in ne roei pelloever. Zelfs Benonieken as voil Jeannette. Oilsjt heit de blommekes booiten gezet." Met "Den Ajoinendans" bracht hij ambiance in de zaal.

Jackie kon dat jaar rekenen op veel steun vanuit de carnavalsgroepen, wat duidelijk werd bij de bekendmaking van het resultaat. Bij de publieksstemmen was het verschil ongezien groot: Jackie kreeg 599 stemmen, terwijl zijn eerste achtervolger, Johnny Marcoen, er slechts 168 kreeg. Dit was het grootste verschil ooit bij publieksstemmen. Feestcomitévoorzitter Fons Singelijn riep Jackie uit tot winnaar, waarna hij zijn prinsenlint in ontvangst nam van burgemeester De Bisschop. Jackie bedankte zijn supporters en vierde zijn overwinning uitbundig. Als beloning voor zijn overwinning ontving Jackie een Fiat 500, wat een bijzondere herinnering werd aan zijn succesvolle campagne als Prins Carnaval 1972.

Dat jaar werden alle ex-Prinsen Carnaval op het podium geroepen. Alfons Singelijn, Henri Van de Perre en André Dooms droomden ervan om alle prinsen te verenigen. Diezelfde avond, tussen pot en pint, werd de basis gelegd voor de oprichting van een Aalsterse prinsenvereniging.

Prins Jackie I

Jackie, die volgens de traditie het prinsenkostuum van de stad droeg, zou in de stoet begeleid worden door zijn medekandidaten. Terwijl Achiel Serlippens en François Verstraeten afhaakten, bleef Johnny Marcoen trouw aan de zijde van Prins Jackie staan. Zo mocht Johnny tijdens de stoet mee plaatsnemen in de prinsenwagen, waarbij hij ook snoep naar de omstaanders gooide. Johnny en Jackie trokken in de eerste feestnacht samen naar de bals en cafés.

Jackie was de eerste Prins Carnaval die op carnavalszaterdag de sleutels van de stad kreeg en zijn intrek mocht nemen in het kabinet van burgemeester De Bisschop. Daarbij stond zelfs de chauffeur van de burgemeester ter beschikking, die hem op carnavalsmaandag kwam ophalen om zijn zitdag te houden in het stadhuis. Jackie trakteerde iedere stadhuisbezoeker op sigaren en drank, die eigenlijk bedoeld waren voor belangrijke gasten. Hierdoor slonk de voorraad op het stadhuis snel, maar Prins Jackie zorgde ervoor dat er (meermaals) een nieuwe lading geleverd werd. Bovendien organiseerde hij een receptie voor het Feestcomité, De Oude Garde en hun begeleiders.

Op maandagnamiddag vond voor het eerst een openbare carnavalsraadszitting plaats, waarbij de oudste leden van het Feestcomité dienst deden als schepenen. De gemeenteraad stond bol van ludieke acties en besprekingen. Zo stelde burgemeester De Bisschop voor om een lening toe te staan voor een gedenkteken in olifantenleer, zodat hij volgend jaar zijn afspraken met collega-apothekers kon nakomen. Toen de zitting werd geschorst, keerden alle oppositieleden terug met een pint, wat de meerderheidspartijen ertoe bracht hun schoenen boven te halen als protest. Hierop werd hen snel een glas water gebracht door een opgetrommelde deurwachter. Ook Frans Wauters toonde zich vanaf de oppositiebanken erg inspirerend, waarna raadslid Rik Strijpen voorstelde om de handel in escargots terug in te voeren. Het voorstel kreeg echter geen enkele stem, aangezien de indiener zelf niet meestemde. De carnavalsraadszitting trok veel volk en werd een groot succes. Vanaf dat jaar zou dit een jaarlijkse traditie worden, die door de jaren heen steeds meer aandacht en populariteit zou krijgen.

Prinsenjaar

Een week na carnaval werden Jackie en alle ex-Prinsen Carnaval uitgenodigd door Feestcomitévoorzitter Fons Singelijn en secretaris Henri Van de Perre. Tijdens deze bijeenkomst, naar aanleiding van de oprichting van de prinsenvereniging 'De Prinselycke Carnavalscaemere der Aloude Kaizerlycke Stede tot Aelst', werd besloten om jaarlijks een uitstap te organiseren door deze vereniging. Omdat Jackie op dat moment nog Prins Carnaval was, zou hij pas het jaar nadien officieel opgenomen worden in de vereniging.

Tijdens zijn prinsenjaar trok Jackie een volledig jaar op met Johnny Marcoen als begeleider. Samen bezochten ze een honderdtal steden als vertegenwoordigers van de stad Aalst. De kosten van deze uitstappen werden eerlijk gedeeld. Johnny sloot zich ook aan bij De Suskewieten, de carnavalsgroep van Jackie. Toen Johnny in 1973 besloot om zich opnieuw kandidaat te stellen voor Prins Carnaval, kreeg hij de volledige steun van Jackie. Overal waar Jackie kwam, werd hij gevraagd om zijn lied "Den Ajoinendans" te zingen. In januari 1973 trok hij samen met Simon D'Hondt en Robert Waterschoot, die de Prinsencaemere vertegenwoordigden, naar Blankenberge. Jackie nam ook deel aan de verkiezing van Prins der Prinsen in Mechelen. Tijdens deze verkiezing sprak hij 15 minuten lang over zijn geboortestad Aalst en bracht hij zijn iconische "Ajoinendans". De jury was overtuigd van zijn optreden en beloonde hem met de titel Prins der Prinsen. In de geschiedenis wisten slechts twee Aalsterse Prinsen deze titel te behalen: Kamiel Sergant in 1966 en Jackie in 1972.

Met "Den Ajoinendans" nam Jackie in februari 1973 deel aan de verkiezing van het beste carnavalslied 1973, een wedstrijd die op televisie werd uitgezonden in een coproductie van de BRT en de VARA. Hiervoor reisde Jackie naar Sas van Gent, waar Belgische en Nederlandse carnavalisten deelnamen. Van de elf deelnemers kwamen er drie uit België: Jacques Raymond, Tony Gijs en Jackie D'Herde. Andere Belgische deelnemers, zoals bijvoorbeeld Johnny Marcoen, haalden de preselectie niet. Jackie moest het dus opnemen tegen twee Belgen en acht Nederlanders. Hij eindigde op de zevende plaats, maar werd wél de beste Belg van de competitie. Tijdens de terugreis maakten Johnny Marcoen en Jackie nieuwe plannen, waaruit later Het Stemmingstrio zou ontstaan. Deze samenwerking zou een blijvende impact hebben op hun carnavalservaringen en de Aalsterse carnavalsmuziek.

De Prinsencaemere

Na Aalst Carnaval 1973 werd Jackie D'Herde opgenomen in de Prinsencaemere. Tijdens de prinsenverkiezing 1973 ontving hij zijn kostuum en hoed, het zogenaamde 'Chocolaterie Victoria-kostuum', uit handen van Louis Van Pottelbergh. Vanaf dat moment maakte Jackie officieel deel uit van het prinsengezelschap en nam hij deel aan de prinsendagen en andere activiteiten. Door zijn drukke professionele agenda was het hem echter niet mogelijk om aan alle optredens en shows deel te nemen. In zijn eerste jaren hielp hij mee in de Prinsenbar tijdens de Sint-Maartensjaarmarkt en ging ging hij tijdens de prinsendagen mee op uitstap met mindervalide kinderen naar de kermis.

In 1977 maakte Jackie deel uit van de legendarische Blue Bell Girls Show, die tijdens het Driekoningenfeest in première ging. De show, waarin Antoine Van der Heyden, Lucien Peirlinck, Marcel Henninck, Robert Waterschoot, Jacky D'Herde, Simon D'Hondt en Jean-Paul De Boitselier schitterden als bevederde danseressen, duurde 25 minuten en werd gekenmerkt door humor, dans en spektakel. Het publiek was zo enthousiast dat er meteen vraag kwam naar herhalingen van de show. Op de Aalsterse Avond van 1977 nam Jackie deel aan het Grand Gala du Disque, waar de prinsen bekende artiesten imiteerden. Jackie kroop in de rol van Vader Abraham, wat opnieuw een groot succes bleek. In 1978 was hij samen met de Prinsencaemere te zien bij de opvoering van hun Fiesta Alosta Tropical op de Aalsterse Avond, die ze nog eens overdeden in Nieuwerkerken en op de Zuid-Amerikaanse avond in het Zegershof in Affligem.

In 1975 werd Jackie uitbater van café 't Pompierken en de bijhorende zaal Madelon. Hier organiseerde hij in samenwerking met de Prinsencaemere de verkiezing van Miss Voil Jeanet, de voortzetting van de verkiezing van Keininck van de Voil Jeannetten, eveneens een initiatief van de Prinsencaemere. In 1982, rond de kerstperiode, bezocht Jackie samen met Simon D'Hondt, Louis Van Pottelbergh, Antoine Van der Heyden, Jean-Paul De Boitselier en Paul De Wever de rusthuizen in Groot-Aalst. Daar trakteerden ze de bewoners op zang en amusement, een actie die een warme indruk achterliet. Dit zou één van de laatste wapenfeiten van Jackie bij de Prinsencaemere worden.

Politiek Engagement en Sociale Inzet in Aalst

Jackie was lid van de Belgische Socialistische Partij (BSP) en besloot zich na zijn titel van Prins Carnaval meer in te zetten voor de partij. Vanaf 1972 was hij feestleider van de BSP Wijkclub Park - Watertoren - Houtmarkt, waarmee hij verschillende activiteiten organiseerde. In 1973 organiseerde hij een carnavalsavond en vanaf 1974 werd ook een carnavalsquiz toegevoegd, waarbij de verschillende rondes werden gespeeld in de cafés uit de wijken Park, Watertoren en Houtmarkt. Daarnaast organiseerde de wijkclub kaartersavonden, waar Jackie zelf graag aan deelnam. In 1973 schonk Jackie de 1ste prijs voor een belotterswedstrijd van het buurtgemeenschap.

Niet alleen in de socialistische wijkwerking was Jackie actief, hij had ook politieke ambities. Zo stelde hij zich kandidaat voor het lokale partijbestuur van de BSP. Bij de algemene vergadering van 25 mei 1973 werden 214 stembrieven ingeleverd en Jackie kreeg voldoende stemmen om toe te treden tot het partijbestuur van de BSP-afdeling Aalst. Samen met o.a. Frans Wauters, Gracienne Van Nieuwenborg en Victor Steenhaut maakte hij deel uit van het vernieuwde bestuur. Eind 1973 nam Evarist Beeckman, wegens gezondheidsredenen, ontslag uit het Feestcomité. Jackie, als voormalig Prins Carnaval, werd door de BSP naar voren geschoven als vervanger. Eind december 1973 werd hij benoemd tot lid van het Stedelijk Feestcomité. In 1975 werd het Feestcomité gereorganiseerd en werden werkgroepen opgericht. Jackie maakte deel uit van de werkgroep Organisatie, onder leiding van Nicole Schellinck.

In 1974 besloot de BSP hun jongerenafdeling, de Jongsocialisten, nieuw leven in te blazen. Jackie maakte deel uit van het voorlopige bestuur van de Jongsocialisten Groot-Aalst, samen met o.a. Johnny Marcoen. Voor de gemeenteraadsverkiezingen van 1976 kreeg Jackie de 27e plaats op de verkiezingslijst van de BSP. Hij behaalde 210 stemmen, maar werd niet verkozen in de gemeenteraad. Hij werd wel afgevaardigd als één van de negen BSP-leden in het Feestcomité en maakte deel uit van de werkgroep Public Relations. Daarnaast werd hij als vertegenwoordiger van het stadsbestuur lid van de Middenstandsraad, waar hij opkwam voor de belangen van de handelaars. Dit bracht hem soms in conflict met andere leden van de Raad.

Een opvallend incident vond plaats in 1979, toen de Wereldwinkel geen standplaats kreeg voor de Aalsterse Topdag op 5 mei. Jackie begreep dit niet en stelde de poort van zijn zaal Madelon ter beschikking, zodat de Wereldwinkel toch aanwezig kon zijn met hun producten. In 1982, in aanloop naar de nieuwe gemeenteraadsverkiezingen, bracht de Nieuwe Gazet van Aalst verslag uit over de aanwezigheid van leden bij vergaderingen van de Middenstandsraad. Jackie was slechts op 8 van de 20 bijeenkomsten aanwezig. Naast zijn rol in het Feestcomité en de Middenstandsraad was Jackie ook voorzitter van de Stedelijke Marktcommissie.

In 1978 werd Jackie opnieuw verkozen voor het partijbestuur van de BSP. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 1982, toen de partij inmiddels was omgedoopt tot de Socialistische Partij (SP), kreeg hij de 31e plaats op de lijst. Met 202 voorkeurstemmen kwam hij wederom niet in aanmerking voor een zetel in de gemeenteraad.

Het Stemmingstrio: Muzikale Ambassadeurs van Aalsters Carnaval

In 1973 richtte Jackie samen met Johnny Marcoen een zanggroep op, waarbij ook Johny De Mol aansloot. De groep kreeg de naam Het Stemmingstrio en trad voor het eerst op in het Volkshuis op 31 mei 1973. Vervolgens traden ze vooral op bij feestjes in rusthuizen en instellingen. Hun eerste grote optreden voor het grote publiek vond plaats tijdens het Driekoningenfeest in 1974. Het Stemmingstrio viel op door hun totaalshow, met nummers zoals 'Snoepie, Snoepie', 'Bam, bam, Barend', 'Lief zijn voor elkaar' en 'Het weer is goed, maar de mensen deugen niet'.

Voor carnaval 1974 namen ze hun eerste plaat op, waarbij ze muzikaal werden begeleid door het orkest The Phan Team. Antoine Baetens speelde achter de schermen een belangrijke rol door ervoor te zorgen dat de plaat opgenomen kon worden in de studio van Johny Hoes in Nederland. De plaat bevatte de nummers 'Snoepie, Snoepie' en 'Het weer is goed, maar de mensen deugen niet'. Er werden 500 platen geperst, die binnen twee weken volledig uitverkocht waren. Ondanks het succes kwam er kritiek, omdat de plaat in het Algemeen Nederlands was opgenomen in plaats van in het Aalsters dialect.

Later in 1974 volgde een tweede plaat, deze keer wél in het Aalsters dialect. Met d'Hoeige Vesten en Oilsjt 1900 brachten ze twee medleys met oude Aalsterse volksliedjes. In 1978 werd Het Stemmingstrio omgevormd tot het Stemmingsduo, nadat Johny De Mol de groep had verlaten. Tijdens het Driekoningenfeest en de Prinsenverkiezing traden Jackie en Johnny als duo op. In datzelfde jaar namen ze de plaat 'De Schepper Van 'T Plezier' op, die hun laatste plaat zou worden.

Hoewel het Stemmingsduo na 1978 minder actief was, traden ze af en toe opnieuw op tijdens carnavalsfeesten, soms zelfs weer samen met Johny De Mol. In totaal nam Het Stemmingstrio acht singles op, verscheen op de Vlaamse televisie en haalde zelfs de Vlaamse Top 10. Hun muziek en shows maakten hen geliefd in Aalst en daarbuiten.

Verenigingsmens en Cultuurpromotor

Jackie was een prominent figuur in het Aalsters verenigingsleven. Naast zijn werk voor de socialistische wijkclub Park - Watertoren - Houtmarkt was hij actief in de toneelwereld. In oktober 1974 speelde hij bij het Stedelijk Jeugdtheater in het stuk 'Het Vliegend Tapijt', waarin hij de rol van Grootvizier vertolkte. Hoewel zijn optreden kritiek kreeg vanwege tekstvergetelheid en onduidelijke spraak, bleef Jackie zich inzetten voor toneel. Hij speelde verder bij de vereniging Kunst, Licht en Vrijheid in producties zoals 'Nachtdienst' en 'In Pyama', terwijl hij voor andere stukken achter de schermen werkte, onder andere als verantwoordelijke voor de rekwisieten. In 1980 maakte hij zijn comeback op het podium met een bijrol in 'Zes personages op zoek naar een auteur' van PACT, een gezelschap dat optrad in zijn café 't Pompierken.

Met de overname van café 't Pompierken en zaal Madelon in 1975 groeide Jackie's betrokkenheid bij de Aalsterse gemeenschap verder. De Belottersklub Madelon vond er een thuisbasis en hij werd hoofdsponsor van het basketbalteam BBC Pompierken. Zijn horecazaak werd een belangrijke locatie voor tal van evenementen, variërend van carnavalsfeesten en bals tot activiteiten van culturele en jeugdverenigingen. Ook toneelstukken van PACT vonden plaats in zaal Madelon. Jackie ondersteunde bovendien initiatieven zoals een diavoorstelling georganiseerd door de Arbeiderstoeristenbond (ATB) De Natuurvrienden, waar hij zelf lid van was.

Zijn veelzijdige betrokkenheid met verschillende verenigingen, zijn liefde voor cultuur en zijn ondernemerschap maakten Jackie tot een bekende en gewaardeerde figuur in Aalst.

Aalst-Gabrovo

Jackie (tweede van links) ontving in 1978 mee de Bulgaarsche delegatie. (©Stichting MDB)

In 1977 vaardigde Aalst een delegatie af naar Gabrovo met als doel het carnaval naar Bulgarije te brengen. Jackie maakte deel uit van deze delegatie, samen met onder anderen Marcel De Bisschop, Jos De Geyter en Odilon Mortier. Als bijzonder gebaar schonk Jackie zijn prinsenkostuum en -hoed uit 1972 aan de Bulgaren. Het kostuum werd opgenomen in het Museum van de Humor en Satire in Gabrovo, waar het lange tijd aan de ingang hing, naast een Gilles-kostuum uit Binche.

In februari 1978 bezochten de Bulgaren zelf Aalst. Bij hun aankomst op de luchthaven werden ze opgewacht door Jos De Geyter, Jackie D'Herde en Odilon Mortier. Dit bezoek markeerde het begin van een sterke vriendschapsband tussen Aalst en Gabrovo.

De samenwerking groeide verder uit en leidde tot de oprichting van de stichting Marcel De Bisschop - Aalst-Gabrovo, die actief was van 1997 tot 2024, en de vzw Carnavalshart voor Gabrovo, die in 2010 werd opgericht. Datzelfde jaar werden Aalst en Gabrovo officieel partnersteden, waarmee de band tussen de twee steden formeel werd bevestigd en verder versterkt.

Jackie’s Nalatenschap: Een Onvergetelijke Aalsterse Carnavalsfiguur

Op 25 maart 1983 werd Aalst opgeschrikt door het onverwachte overlijden van Jackie, die op slechts 38-jarige leeftijd stierf in het Stedelijk Hospitaal. Zijn plotse dood was een zware schok voor de Aalsterse verenigings- en carnavalswereld. Als eerbetoon schreef Karel De Naeyer, namens De Prinsencaemere, een afscheidsrede die begon met de woorden: "Adieu, Prins Jackie van Aalst...". Tijdens de Prinsendag 1984 werd Jackie officieel herdacht door burgemeester Uyttersprot.

Na zijn overlijden kon zijn echtgenote om gezondheidsredenen de exploitatie van zowel de zaal als het café niet voortzetten. Ze besloot daarom de zaak te sluiten. In augustus 1983 werd de zaak overgenomen door Roel Bal en Georgette Van Lierde, die de zaal omdoopten tot De Nieuwe Madelon.

Jackie bleef diep in het geheugen van vele Aalstenaars gegrift, niet in de laatste plaats door zijn hit "Den Ajoinendans", die tijdens Aalst Carnaval nog steeds op de carnavalsradio's en in cafés te horen was. Zijn muziek kreeg een nostalgische waarde en verscheen postuum op verschillende compilaties, zoals de cd's Lof der Zotheid (1991) en MuzikOIlsjt Vol. 6 (2015). Ook op de langspeelplaten Teis Es Oilsjt Vol. 2 (2023) en Teis Es Oilsjt Vol. 3 (2024) werden zijn nummers heruitgebracht.

De liedjes van Het Stemmingstrio bleven eveneens populair. In 2009 werden ze opnieuw uitgebracht op cd binnen de reeks MuzikOilsjt, een project geleid door Bart Marcoen dat oude carnavalshits nieuw leven inblies. De eerste cd uit de reeks werd speciaal opgedragen aan Het Stemmingstrio, met 15 van hun nummers opnieuw uitgebracht. In 2022 en 2023 bracht Willy Bergman, in de reeks Teis Es Oilsjt, enkele van hun liedjes opnieuw uit op vinyl. Dit project, ten voordele van het goede doel, liet oude klassiekers herleven en kreeg veel waardering binnen de Aalsterse carnavalsgemeenschap.

Ook tijdens initiatieven zoals Het Oilsjters Zangpalois en Oilsjt Zingt werden de hits van Jackie opnieuw opgevoerd, waardoor zijn nalatenschap en muziek levendig bleven in de Aalsterse carnavalscultuur.

Varia

• Jackie was actief in de belotterssport.
• In 1974 namen Het Stemmingstrio en De Suskewieten deel aan het BRT-programma Binnen en Buiten met presentator Walter Capiau, waar Het Stemmingstrio hun lied 'Snoepi Snoepi' bracht.
• In 1975 organiseerde De Prinsencaemere de Euroshow in zaal Madelon, ten voordele van Aalsterse instellingen voor gehandicaptenzorg. Jackie stelde de zaal gratis ter beschikking. De show combineerde circus- en muzikale nummers.
• In 1976 ging Jackie samen met een Aalsterse delegatie op bezoek in Mainz.
• In 1978 was Jackie jurylid tijdens de Faubourg-stoet in Baardegem, samen met andere leden van het Feestcomité.
• Tijdens de carnavalsraadzitting van 1980 ontving Jackie van burgemeester D'Haeseleer ludieke pillen om "wat meer te zeggen te hebben" in het Feestcomité.
• In april 1980 werd Jackie benoemd tot secretaris van Bond Moyson gewest Aalst.
• In 1980 reisde Jackie met een delegatie Aalsterse carnavalisten naar Alphen aan den Rijn in Nederland, waar Enrico werd verkozen tot Europaprins.
• In 1981 voorkwam Jackie een drama tijdens de verkiezingscampagne van Marc Galle in Geraardsbergen, door hem op tijd weg te duwen van een ongecontroleerd rijdende promotiebus. Dankzij Jackie bleef het incident beperkt tot materiële schade.
• Tijdens de Prinsendag van 1983 werd Jackie benoemd tot voorzitter van De Moikes.

Redactie

Tekst en foto's

• Tekst: Sören Delclef - AjoinPedia
• Foto's: Chris Boone, Sören Delclef, Frans Mareelfonds, Lieven Goubert, Stadsarchief Aalst, Stichting 'MDB', Eddy Temmerman