K.K. SLASH was een ludieke karnavalkommune en losse groep uit Aalst, bestaande uit ex-leden van Lotjonslos en De Kadoenstjemoakers, die met humor en satire inspeelden op actuele gebeurtenissen tijdens Aalst Carnaval. In 1980 werden ze door de Draeckenieren bekroond als de meest spirituele groep van de stoet.
v.l.n.r.: Etienne Bogaert, Ortaire Uyttersprot, Luc De Decker
Het idee om K.K. SLASH op te richten ontstond in 1969-'70 bij een aantal ex-leden van Lotjonslos, die opnieuw aan de stoet wilden deelnemen. Ze werden al snel versterkt door enkele ex-Kadoenstjemoakers en zo werd SLASH geboren. De groep noemde zichzelf een K.K., wat stond voor 'Karnavalkommune'. Dit betekende dat er geen voorzitter of andere bestuursleden waren; iedereen had evenveel inspraak. Als er al sprake was van een bestuur, dan waren het de vrouwen van de groepsleden, want zij bepaalden wanneer hun mannen mochten vergaderen. 1971 was het jaar waarin de groep voor het eerst naar buiten trad als K.K. SLASH. Het duurde echter tot 1974 voordat ze met hun wagentje deelnamen aan de stoet.
Bob Hemmerijckx fungeerde meestal als woordvoerder van de groep. Andere leden waren onder anderen Luc De Decker (eerste voorzitter van Lotjonslos), Hugo Van Cauter, Johan Van Cleemput, Ortaire Uyttersprot, Etienne Bogaert (ex-Kadoenstjemoaker) en Koen Goubert.
De naam SLASH stond voor Supreme Lazy Adorable Sexy Husband, hoewel velen bij het horen van de naam dachten aan pantoffelhelden die tijdens carnaval door hun vrouw eens werden losgelaten om te vieren. SLASH koesterde nooit de ambitie om zich bij de officieel ingeschreven groepen aan te sluiten en bleef daardoor elk jaar als losse groep in de stoet actief.[1][2]
De Creatieve Kronieken van SLASH
De thema's van SLASH werden altijd pas een week voor Aalst Carnaval bepaald, zodat ze zo actueel mogelijk waren. Hierdoor begon de groep vaak laat met het uitwerken van hun wagentjes. Dit betekende dat ze regelmatig nog op zaterdags voor carnaval, en zelfs op zondags tijdens carnaval, bezig waren met het afwerken van hun karretje. De letters op hun wagentjes werden met de hand geschilderd door kunstenaar Jozef Van den Steen, die deze meestal op de zaterdag voor carnaval kwam schilderen.
SLASH trok in 1971 van café naar café om de oude traditie van het zingen van liedjes op straat en in cafés nieuw leven in te blazen. Het volgende jaar bouwden ze voort op dit elan en brachten opnieuw liedjes. De teksten zaten vol spot en verwijten, waarbij vooral politici het moesten ontgelden. Een uitgedunde groep bracht in 1973 een parodie op The Godfather. Het jaar daarna waren er nog maar twee leden over, maar dit was ook het moment waarop ze met hun SLASH-wagentje voor het eerst deelnamen aan de stoet. Het thema "Ik zoek een eerlijk mens" gaf een duidelijke knipoog naar de politiek. De koers veranderde in 1975. SLASH combineerde cabaret en carnaval, en ze creëerden een "achtste wereldwonder" in Aalst door een gewone pint te transformeren in een speciale Pal-Ale. Het hoogtepunt kwam in 1976 tijdens de aardappelplaag, die de prijzen sterk deed stijgen. SLASH bood een ludieke oplossing door spaghetti bolognaise (Spagieters ) te serveren in plaats van aardappelen. Toen de tomatensaus opraakte, improviseerden ze met pickles en mayonaise als alternatief.
SLASH toonde in 1977 opnieuw hun humor en creativiteit door de InterSLASH-kabeltelevisie te introduceren, een ludiek antwoord op de T.V.-affaire van dat jaar. De groep legde kilometers kabeldraad door de straten van Aalst als onderdeel van hun concept. Op de Grote Markt gingen ze nog een stap verder door op ladders te klimmen en zelfs de tribune van kabels te voorzien. Het jaar daarna, 1978, stond bekend als het jaar van de dubbele SLASH. De groep splitste zich op in twee delen: een deel trok op met 100 kilo kwikelsienen, terwijl de andere helft de authentieke Voil Jeanet uitbeeldde. De Kwikelsienen verwezen naar de giftige appelsienen die afkomstig waren uit Israël. De Palestijnse terreurgroep Revolutionair Arabisch Leger had kwik geïnjecteerd in Israëlische export-appelsienen, waardoor enkele consumenten ziek werden. Tijdens de Aalsterse stoet eiste SLASH, verkleed als Arabieren, op humoristische wijze de verantwoordelijkheid op met de slogan: 'Blijf kwik met Slashafa'. Ze injecteerden niet alleen de appelsienen in hun wagentje, maar gaven ook een extra draai aan het thema door bananen te voorzien van zogenaamd 'arsenik'.
Het jaar daarop, in 1979, werd de groep weer herenigd door het onderling uitwisselen van pantoffels. Tijdens de stoet voerde SLASH actie tegen de slechte staat van het Aalsterse wegdek door de stad vol te hangen met verkeersborden en alle putten langs het parcours met echte koudasfalt te vullen. Ook op de Grote Markt werden de aanwezige putten gevuld, terwijl ze het publiek vermaakten met hun ludieke slogan: "We goon ze op't stad liejren weirken." De wagen die ze meenamen in de stoet, en waarin hun werkmateriaal werd bewaard, was een afgedankte Citroën, afkomstig uit de stedelijke werkhuizen. In de pers bracht SLASH hun thema vooraf op een humoristische manier onder de aandacht door iedereen uit te nodigen voor een bezoek aan 'Oilsjt en zijn mankementen'. Met veel zelfspot en gevatte humor zetten ze de "bezienswaardigheden" van de stad in de verf. Deze werden als volgt omschreven:
- De Groeite Mert: lag oepen, leit toe, go weir oepen om toe te kenne leggen ver 't kriterium - verkiërsvroi behalve zater-, zon-, feest-, hoog-, karnaval-, kermis-, braderie- en regendagen - Zwètte Maan: den iënigste zwètten me e standbeldj - Tettentoeren: in restorroosje. - Seksplein: konkrrensje tissen Bèzze, Kont en Gat van de Mert. - Landhois: geivel herverfd;
- Begoinhof: aal afgesmeiten, den oeverschot werd gerestorreird;
- Atemert: na nog alliën kosjmert;
- Stadsmagazoin: den hof van Katsjoeken.
- Sintjannabrigge: rikt de voort, bekijkt de passerel, de konkers, 't pissoin, 't scherregossenkot, 't oiland Chipka;
- Pendelparking: plosj ver 5934 pendeldoppers;
- Botanikkenhof: vroeger van iederiën, na alliën nog ver doktoers
- Stoosje: kultuurhistorisch museum, sloikparking op weirkdoagen;
- Oilsjters Kiltiirpitjen: liefst gedekt laten;
- Keizershallen: alle doagen veirstelling van "Tejoter Kamiel";
- Kerte Niestroot: werd verbridj ver de city-ring en de zoterdagmert;
- Dam de Marie: ekol poer etudiaans de Goosj-Rwissoo, ossidit Linkebeik;
- Kastiël va Giërinks: vervolg op Hertoginnedal, Stevenberg en Egmont, kaan verdr nog ver alles dienen.
1980 werd gekenmerkt door een parodie op het sluiten van het conservenbedrijf 'Marie Thumas', dat door SLASH werd herdoopt tot 'Marie Toe Masken'. Tijdens hun rondgang deelden ze hete ajuinsoep in blik uit aan het publiek. Een jaar later namen ze de rook- en geurproblemen in Tessenderlo op de korrel, veroorzaakt door de fabriek van Chevron Phillips Chemical. Met slogans zoals "Pilspis Tesdenderlo", "Stank in eigen land" en "Yankee stinkers go home", gaven ze op humoristische wijze commentaar op de situatie. De SLASH Wash verscheen in 1982 in de stoet, een geestige parodie op het witwassen van geld in Polen. Met het thema 'Sprot's keuken' verraste de groep het publiek in 1983, waarbij hun creatieve aanpak wederom in de schijnwerpers stond.[3][4][5][6][7]
SLASH Bekroond als Spiritueelste Groep
SLASH ontvangt hun prijs van de Draeckenieren (09/05/1980 - De Voorpost)
In 1980 ontving SLASH de prijs voor de spiritueelste groep van de Draeckenieren, dankzij hun uitbeelding van 'Marie Thumas'. De prijsuitreiking zou plaatsvinden in café 't Landhuis, maar de afgevaardigden van SLASH, Bob Hemmerijckx en Etienne Bogaert, arriveerden vier minuten te laat. Bij aankomst bleek dat de Draeckenieren reeds waren verhuisd naar café De Biekorf.
Uiteindelijk troffen beide groepen elkaar alsnog in De Biekorf, waar snel een podium van tafels werd geïmproviseerd voor de prijsuitreiking. Draeckenier Herman Louies nam het woord en las de documenten voor, ondertekend door opperdraak Honoré Destaebele, waarin stond dat SLASH een bedrag van 3.000 Belgische frank had gewonnen. De prijs werd toegekend omdat ze in de afgelopen stoet de beste losse groep waren, die op humoristische en carnavaleske wijze inspeelde op de actualiteit.
De Liedjes van SLASH
SLASH bracht door de jaren heen enkele liedjes tijdens hun rondgangen, waaronder het 'Droevig Lieken van de SLASH' en 'Smartlappen vèr Madam'. Vooral in hun eerste twee jaar zorgden ze voor amusement in de Aalsterse cafés tijdens carnaval.
Droevig Lieken van de SLASH
Wassen, plassen, jassen, altoid zwoigen, gi pintjen kroigen: ons leiven werd na toch te flash. Koeken, stoeken, zwoegen, den boel opdwoilen, pisdoeken stroiken: dat es et lot van elke SLASH. Alveirens te traven, as g'a kentj aven, loistert iëst nor onze rood: traven es aven, ge kentjt a beraven, want ge wetj hoe datta goot.
Smartlappeken vèr Madam
Jooren kommen, jooren goon, mor de vraa in de polletiek die blèft bestoon. SLASHen kommen, SLASHen goon, as 't ver den boeteram: il foo sjersjee la fam.
Redactie
Tekst en foto's
- Tekst: Sören Delclef - AjoinPedia
- Foto's: Luc De Decker, Sören Delclef, Lieven Goubert, De Voorpost







