Wikia


Simon D'Hondt
Simon D'Hondt
Prins Simon I (Bron: madeinaalst.be, collectie: De Smet)

Gekend van:

Prins Carnaval Simon I (1965), stichter en deken De Prinsencaemere, (ere-)lid Feestcomité

Simon D'hondt (°09/03/1931-†11/03/2003) was Prins Carnaval in 1965 en was initiatiefnemer voor het oprichting van de Prinsencaemere. Hij werd de eerste deken/voorzitter van de vereniging van ex-Prinsen. Daarnaast was Simon ook gedurende lange tijd lid van het Stedelijk Feestcomité.

Prins Simon I Edit

De Aalsterse Gazet 18021965 Simon Dhondt

Simon D'Hondt als kersverse prins tussen zijn voorgangers en leden van het Feestcomité. (De Aalsterse Gazet -18/02/1965)

Simon D'Hondt zijn passie was filmen en sinds 1950 nam hij de carnavalsvieringen op film op. Daarnaast legde hij ook het verleden van Aalst vast op film, waarvoor hij in 1964 bekroond werd als beste filmacteur van België.

Op het bal van de burgemeester rond nieuwjaar 1965 hadden Hector Rombaut, Frans Wauters en Gaston Van den Hauwe aan Simon D'Hondt gevraagd of hij het Feestcomité uit de nood wou helpen.

Aanvankelijk hadden meerdere Aalstenaars, onder wie ook Kamiel Sergant, gezegd dat ze zich kandidaat zouden stellen voor de prinsentitel, maar uiteindelijk diende niemand officieel zijn kandidatuur in. Simon kreeg steun van Pol De Paepe en ging in op het voorstel. In zijn campagne werd hij voorgesteld als de kandidaat van de Middenstand. Op aanraden van Kamiel Bogaerts maakte Simon erg veel reclame in de aanloop naar de Prinsenverkiezing. Uiteindelijk werd er ook een tegenkandidaat gevonden; Willy De Meyst uit Moorsel. Simon werd gesteund door automobielclub Bonaparte, Cinéclub Kinova, dat sinds 1951 een carnavalsfilm uitbracht, en voetbalclub Volharden van de Dekenij Molenstraat.

Simon Dhondt madeinaalst collectie Stadsarchief Aalst

(Bron: http://madeinaalst.be - Collectie: Stadsarchief Aalst)

Bij zijn overwinning op 12 februari 1965 beloofde hij om inspanningen te doen voor Levensvreugde en het werk van de gehandicapte kinderen; hiermee toonde hij meteen zijn groot hart. Simon dankte zijn overwinning o.a. aan Hector Rombaut, die de speech van Simon geschreven had. In de speech had Simon het over enkele mogelijke wijzigingen voor het carnaval. Zo wou hij bijvoorbeeld de gehandicapten meer betrekken bij het carnaval. Daarnaast spotte hij met de wandelstokken van het Feestcomité en wilde hij dat de Bloemenfee niet meer vergeten werd.

De Prinsenverkiezing dat jaar werd opgevrolijkt door Leo Martin en ook Prins André van Blankenberge was present. Bloemenfee Ingrid stelde de twee kandidaten, Simon en Willy, voor aan het publiek. Aan het einde van de avond werd Simon D'Hondt door schepen Gilbert Claus uitgeroepen tot Prins Carnaval. Zijn prijzengeld schonk hij aan Levensvreugde.

Lintje Simon
Simon D'Hondt Prinsjen Van Oilsjt

(Bron: Facebookpagina Prinsjen Van Oilsjt)

Zaterdags voor carnaval kwam de Oude Garde Simon thuis afhalen. In zijn handelszaak werd een korte receptie gehouden, waarna de leden van het Feestcomité een erehaag vormden voor hem. Samen met Bloemenfee Ingrid Schwerzer werd hij vervoerd in een witte ceremoniewagen. Simon kreeg een kostuum, dat toen nog door de stad ter beschikking gesteld werd, zonder zakken. Hierdoor had hij zijn lintjes en speldjes in zijn mouwen gestopt, wat acht dagen na carnaval resulteerde in een verzworen arm.

Hij beschikte over vijf soorten carnavalslintjes om uit te delen. In elk lintje kwamen vier thema's voor: de automobielclub Bonaparte, een verwijzing naar filmclub Kinova, het Aalsterse wapenschild en reclame voor zijn eigen handelszaak.

Zijn verplaatsingen buiten de stad deed Simon in de wagen van De Lachers. Hij trok o.a. naar Blankenberge en Brussel. Simon stelde zich maar één keer kandidaat voor de Prinsentitel, onder meer omdat hij dit als lid van het Feestcomité niet mocht.

Prinsencaemere Edit

De Voorpost 17021978

Simon D'Hondt ontvangt een cadeau van Frans Wauters in 1978 (De Voorpost - 17/02/1978)

In 1970 kwam Simon D'Hondt tijdens een Prinsenverkiezing met het idee op de proppen om een een vereniging op te starten van ex-Prinsen Carnaval. Hij vond het immers spijtig dat de ex-Prinsen mekaar niet kenden en geen contact hadden met mekaar. De Prinsencaemere werd hierdoor opgericht, in samenwerking met Henri Van de Perre, Fons Singelijn en André Dooms.

Op 16 december 1972 kwam de kersverse Prinsencaemere samen in café Amor om er haar eerste werkjaar af te sluiten. Karel De Naeyer, die ook een hand had in de oprichting van de Caemere, kwam met het idee om een voorzitter te kiezen voor de vereniging; Simon D'Hondt werd hierop met algemeenheid van stemmen verkozen tot deken/voorzitter.
De Voorpost 29021980 Simon Dhondt

Simon D'Hondt tijdens Prinsendag 1980 (De Voorpost - 29/02/1980)

In maart 1973 werd de Prinsencaemere officieel voorgesteld aan het publiek; Simon D'Hondt overhandigde naar aanleiding van deze voorstelling een zilveren champagnebeker aan Alfons Singelijn en Henri Van de Perre.

Toen hij als Prins Carnaval verkozen werd, beloofde Simon zich in te zetten voor de gehandicapte kinderen; deze belofte kwam hij na via de Prinsencaemere. Samen met de Prinsencaemere organiseerde hij carnaval voor gehandicapte kinderen in 1974. Met 450 kinderen bezochten ze de kermis, die gratis tickets kregen van de foorkramers. Op Prinsendag 1975 werden ook de rusthuizen St. Job en St. Lieven bezocht door de Prinsencaemere. Als voorzitter speelde Simon steeds een belangrijke rol tijdens de Prinsendag van de Prinsencaemere en bij de organisatie van de verschillende shows en optredens van de Caemere.

De Voorpost 13031992

(De Voorpost - 13/03/1992)

Onder impuls van Simon organiseerde de Prinsencaemere, in samenwerking met circus Jhony, in 1974 een echte circusshow voor de Aalstenaars. Simon verscheen in de piste verkleed als beer, samen met Antoine Van Der Heyden, Louis Van Pottelbergh, Karel De Naeyer en dierentemmer Robert Waterschoot. Daarnaast zorgde hij ook voor het hoogtepunt van de avond met zijn bordennummer. Simon zorgde ervoor dat zijn borden draaiden op een ijzeren staaf, nadat een reeks borden reeds gesneuveld waren, tot groot jolijt van het publiek. Simon deed zijn bordennummer nog eens over op het Driekoningenfeest van dat jaar. In 1977 waagde hij zich opnieuw aan dit nummer op de bier- en mosselfeesten in Erembodegem en ook in 1985 ging hij weer met zijn borden aan het werk op de Aalsterse Avond; het nummer bleef succes hebben bij het publiek.

Simon D'Hondt DAK-0

(Bron: Prinsen van Aalst - DAK)

Ook op de Aalsterse Avond tijdens de Handelsbeurs was Simon met de Prinsencaemere te zien. In 1974 schitterde hij in een act als Fifi, een kandidate voor de Bloemenfeeverkiezing, samen met Robert Waterschoot, als tegenkandidate Mimi en conferencier Pol Van Cramp (Karel De Naeyer). Op andere Aalsterse feesten, zoals het Zomercarnaval en verschillende kermissen was Simon ook vaak op het podium te zien, ook al was hij niet echt een podiumbeest. Zo bracht hij o.a. een fakirnummer met Bloemenfee Myriam (Oilsjterse avond Mikisklub '75), een schiet- messen- en hypnosenummer (Driekoningenfeest '76) en een act als Eva, met Robert Waterschoot als Adam (Aalsterse Avond '80). In de jaren '80 deed hij mee als Simonne la Grosse tijdens de travestieshows van de Prinsencaemere en ook in de eerste revues van de Prinsencaemere was Simon te zien. Daarnaast was Simon ook te zien op de carnavalraadszitting.

De Voorpost 13031981

Simon D'Hondt tijdens Prinsendag 1981 (De Voorpost - 13/03/1981)

In 1978 ontstond er een conflict tussen de Prinsencaemere en het Feestcomité, twee organisaties waarvan Simon deel uitmaakte. Simon D'Hondt weigerde met de Prinsencaemere aanvankelijk deel te nemen aan de Aalsterse Avond van dat jaar. De Prinsencaemere had een som van 30 000 Frank gevraagd aan het Feestcomité voor hun optreden op de Aalsterse Avond, maar Kamiel Sergant, de organisator van de Aalsterse Avond, was hier fel tegen gekant. Het Feestcomité kon er echter nog voor zorgen dat de Prinsencaemere toch een som geld kreeg, maar veel minder dan dat het gevraagd had, nl. 10 000 Frank. Simon D'Hondt uitte in deze hele kwestie felle kritiek op Kamiel Sergant, maar uit sympathie voor het Feestcomité en schepencollege besloot Simon toch voor het mindere bedrag op te treden met de Prinsencaemere.

Simon D'Hondt Frans Wauters

Simon D'Hondt, getekend door Frans Wauters (Bron: Aalst met de grimlach)

Uit protest besloot de Prinsencaemere in 1979 niet meer mee te lopen in de stoet, de Prinsencaemere liep toen immers in groep mee. Het jaar ervoor had de Prinsencaemere nog groot succes geoogst met hun uitbeelding van een oude carnavalsaffiche; ze hadden de stadsreuzen gerestaureerd en enkele leden van de Caemere, waaronder Simon, begeleidde de reuzen als trommelaars. In 1980 werden de plooien definitief gladgestreken; de Prinsencaemere ontving een subsidie van 30 000 Frank van de stad voor de organisatie van haar Prinsendagen.

In 1991 was Simon D'Hondt niet langer voorzitter van de Prinsencaemere; hij werd opgevolgd door Michel Cleemput. Simon bleef echter wel als stichter deken voor het leven van de Prinsencaemere. Op Prinsendag '92 werd Simon gehuldigd door zijn collega's van de Prinsencaemere. Kris De Poorter en Pascal Solemé brachten een lied voor de geëmotioneerde Simon D'Hondt. Simon besloot de Prinsencaemere los te laten en over te laten aan zijn jongere collega's ex-Prinsen.
De Voorpost 11101974 Simon Dhondt

Simon tijdens zijn bordennummer (De Voorpost - 11/10/1974)

Feestcomité Edit

De Voorpost 13021981

(De Voorpost - 13/02/1981)

Simon D'Hondt was ook lid van het Feestcomité; hierdoor zorgde hij voor een vertegenwoordiging van de Prinsencaemere binnen deze adviesraad. Hij volgde in 1966 Hector Rombaut op, die arrondissementscommissaris geworden was van Mechelen, voor de BSP (Belgische Socialistische Partij). Bij de hervorming van het Feestcomité in 1975 werd Simon D'Hondt ondergebracht bij de werkgroep financiën.

In 1976 was Simon D'Hondt het onderwerp van discussie binnen de gemeenteraad; Simon D'Hondt had gordijnen en tapijten geleverd aan het Feestcomité, zonder dat daar een openbare aanbesteding voor gebeurd was. Fons Singelijn verdedigde de zaak, door te zeggen dat er niet genoeg tijd was voor een aanbesteding; de vorige gordijnen waren stukgemaakt en moesten zo snel mogelijk vervangen worden. Feestcomité-lid Pol De Paepe kaartte de zaak aan en nam later ontslag uit het Feestcomité, uit onvrede met het financiële wanbeheer van het Feestcomité.
De Voorpost 09101974 Simon Dhondt

(De Voorpost - 09/10/1974)

In 1977 werd Simon D'Hondt opnieuw verkozen als lid van het Feestcomité. Hij werd aangesteld als voorzitter van de subcommissie Public Relations.

In 1978 werden, naar aanleiding van een conflict tussen de Prinsencaemere en het Feestcomité, vragen gesteld bij de figuur van Simon D'Hondt. Frans Wauters zei dat hij de indruk had dat Simon enkel in het Feestcomité zat om er de Prinsencaemere te verdedigen.

In 1982 verliet Simon D'Hondt de socialistische partij en ruilde deze in voor de de liberale PVV (Partij voor Vrijheid en Vooruitgang). Bij de gemeenteraadsverkiezingen kreeg hij 339 voorkeursstemmen.

Hierover werd in de Gazet van Aalst een versje geschreven:
Marcel De Bisschop is tevreden: voor zijn opvolging is gezorgd. Hij had er toch zo hard voor gebeden en zie 't koleirengeiven werd gewaarborgd. Op de lijst van de PVV prijkt nu immers Simon D'Hondt. Gisteren vrijde hij met de SP, maar hij vond dat blauw hem beter stond. Voor zijn Prinsencaemere valt dit niet mee, die is van't repeteren moe. In plaats van de 'rozencavelier' leren ze nu de 'Rhapsody in blue'. Anderzijds hebben andere partijen al een oog op vriend Simon. Dus als hij 't beu is in de blauwe rijen, kan hij nog eindigen waar Marcel begon! Voor carnaval is het echter een goede zaak; de groepen hebben er 'n onderwerp bij en al stelt men Simons koleirengeiven aan de kaak, als clown staat hij toch nog op de eerste rij.
De Voorpost 30081990 Simon Dhondt

(De Voorpost - 30/08/1990)

Simon werd samen met Albert Cornand door de PVV naar voor geschoven als nieuwe ondervoorzitter/feestleider van het Feestcomité. Voor het nieuwe Feestcomité, dat in 1983 van start zou gaan, zou de voorzitter immers opnieuw een schepen worden. De feestleider werd echter gezien als stuwende kracht van het Feestcomité, zoals in de tijd van Alfred Kelders.

Louis D'Haeseleir beloofde aan Simon dat hij feestleider mocht worden, maar uiteindelijk koos men toch voor Albert Cornand, die reeds 6 jaar ondervoorzitter was geweest van het Feestcomité.
Simon D'Hondt DAK

Robert Waterschoot, Simon D'Hondt en Antoine Van Der Heyden (Bron: Aalsters Carnavalsboek 2001-2005 - DAK)

De figuur van Simon D'Hondt deed deed echter opnieuw stof opwaaien binnen het Feestcomité. Simon D'Hondt had immers een standplaats gekregen op de Jaarbeurs, wat heel wat kritiek deed opwaaien bij de Vereniging der Exposanten. Er werd gefluisterd dat hij ter compensatie van het niet benoemd worden tot feestleider, een goede standplaats gekregen had.

In 1988 stond Simon D'Hondt opnieuw op de gemeenteraadslijst van de PVV; hij haalde 345 voorkeursstemmen. Frans Wauters werd Feestcomité-voorzitter, maar de aanstelling van een ondervoorzitter ging moeizaam. Simon werd door CVP-er Petrus Troch naar voor geschoven als ondervoorzitter van het nieuwe Feestcomité; hij haalde het ongewild, want zijn partij had immers Mario Van Styvendael naar voor geschoven. Een dag later nam Simon op vraag van zijn partij al ontslag in zijn nieuwe functie. Hij deed wat zijn partij vroeg, maar mocht wel blijven zetelen in het dagelijks bestuur van het Feestcomité. Uiteindelijk werd zijn partijgenoot Mario Van Styvendael toch verkozen als ondervoorzitter.

Simon D'Hondt werd later aangesteld als erelid van het Feestcomité.

De Clochards Edit

De Clochards J

Frans Wauters, Simon D'Hondt en Gaston Van den Hauwe als De clochards (Bron: Aalst Karnaval, J. Ghysens)

Als lid van het Feestcomité liep Simon D'Hondt in 1967 mee met de Clochards, een losse groep die bestond uit Feestcomitéleden Frans Wauters, Gaston Van den Hauwe en Simon. Als zwervers liepen ze mee in de stoet en aten ze hun kaas en brood op aan de voet van Dirk Martens. Simon was op dit idee gekomen, nadat hij teruggekomen was van het Salon van Parijs.

In 1968 beeldde de groep escargotverkoopsters uit; met een zelfgemaakt escargotkarretje riepen ze luid "Hiete slekken". In 1969 verliet Gaston Van den Hauwe de groep en vervoegden Odilon Mortier en Frits Van der Stock de Clochards. Verkleed als Aalsterse majorettes liepen ze met kort rokje in de ijzige kou mee in de stoet. Voor Simon was dit de laatste keer dat hij meeliep met de Clochards, in 1970 liet hij de losse groep van het Feestcomité aan zich voorbijgaan.

Varia Edit

  • Simon D'Hondt had een zaak in lederwaren voor de wagen, genaamd Huis Simon D'Hondt - Temmerman. Zijn zaak bevond zich in de Molenstraat nummer 63. Doordat hij Prins Carnaval werd, groeide ook zijn cliënteel, waardoor zijn zaak al snel kon uitbreiden. Later verhuisde hij naar het Wijngaardveld nummer 6.
  • In december 1964 werd Simon D'hondt, samen met Pol De Paepe, door de politie betrapt toen hij horloges en klokken op de straat aan het schilderen was. Dit kaderde in een publiciteitscampagne voor de wedstrijd van de Dekenij Molenstraat "Raad het juiste uur". De twee moesten verschijnen voor de Rechtbank van Dendermonde en werden veroordeeld tot het betalen van een boete van 48 Frank.
  • Simon Dhondt was secretaris van de Dekenij Molenstraat en Werf, toen hij zich kandidaat stelde voor Prins Carnaval in 1965.
  • Medaille Simon I

    Medaille Simon I (Bron: collectie Lieven Goubert)

    Simon was de eerste Prins die een herdenkingsmedaille uitbracht. Op de medaille was een lachend masker te zien, met daarachter een droevig masker.
  • In 1970 mocht het Feestcomité naar aanleiding van de 10e bloemenweek bloemen afgeven aan koningin Fabiola op het Kasteel van Laken. De Aalsterse delegatie van het Feestcomité bestond uit burgemeester Blanckaert, schepen Ringoir, Frans Wauters, Gaston Van Den Hauwe, Simon D'Hondt en bloemenfee Martine Verbeiren.
  • Simon D'Hondt steunde in 1975 de werkgroep Noig, door materiaal ter beschikking te stellen van de groep.
  • Simon trok met zijn Prinsencaemere ook naar steden buiten Aalst, zoals Kaatsheuvel, Keulen, Brussel en Blankenberge.
  • In 1981 ijverde Simon ervoor om opnieuw een oorkonde te overhandigen aan Prins Carnaval. Simon was in 1965 de laatste Prins die een oorkonde cadeau kreeg van de stad Aalst.
  • Simon D'Hondt zetelde als jurylid bij de carnavalsquiz en de verkiezing van Bierprins.
  • In 1984 viel het bordennummer van Simon D'Hondt op de Aalsterse Avond weg door een meningsverschil met feestleider Albert Cornand.
  • In 1987 werd Simon D'Hondt, samen met Stefaan Vinck, tot ridder geslagen in het Gulden Vlies van FEN.
  • In 1989 werd Simon D'Hondt ondervoorzitter voor het leven van de Amicale van het Stedelijk Feestcomité.
Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.