De prinsenverkiezing ging in 1971 door op vrijdag 5 februari. Michel Cleemput werd er verkozen tot Prins Carnaval 1971, in een verkiezing van een erg hoog niveau. Michel werd toen met zijn 21 jaar de jongste Prins Carnaval die Aalst tot dan toe gekend had.

5 kandidaten

Michel Cleemput, Jackie D'herde, Jozef Van Mulders en Johny De Mol op de avond van het Driekoningenfeest (©De Gazet van Aalst - 16/01/1971)

Kandidaten Prins Carnaval 1971 moesten hun kandidatuur indienen bij het Feestcomité. Er waren twee voorwaarden: de minimumleeftijd was 21 jaar en de kandidaat moest woonachtig zijn in Aalst. De kandidaten moesten zich op de verkiezingsavond presenteren in een zwart kostuum (het Feestcomité sprak over een 'zwarte rok'), waarvoor het Feestcomité zou zorgen.

In totaal waren er vijf kandidaten Prins Carnaval 1971: Michel Cleemput, Jackie D'herde, Johny De Mol, Willy Rydant en Jozef Van Mulders. De kandidaten werden officieel voorgesteld op 25 januari in de Beurs van Amsterdam, tijdens de jaarlijkse persconferentie van de stad. Daarvoor hadden ze zich wel al laten zien op het Driekoningenfeest.

In de Gazet van Aalst kregen de kandidaten de kans om zich voorstellen aan de Aalstenaars. Deze voorstellingen kan u hieronder lezen.[1][2][3][4]

Michel Cleemput

Ik was pas tien jaar toen ik lid werd van de carnavalsgroep Den Blok Ondereen, gevestigd bij Bosman aan de Dendermondsesteenweg. Na enkele succesrijke jaren werd deze groep ontbonden en stichtte ik een nieuwe groep, met name De Kornissesloipers, waarvan verschillende jonge leden deel uitmaken. Het lokaal is gevestigd aan het Gulden Boomplein. Naar het voorbeeld van mijn broer Roger, die eveneens eens prins kandidaat was, ding ik nu mee naar de titel. Mijn grootste opzet is: alle wijken van Aalst in de carnavalsviering te betrekken.

Jackie D'herde

Reeds als student nam ik deel aan optochten o.a. met de Twisters en Jeugdheem Sint-Martinus. Daarna schakelde ik over naar De Suskewieten, waar ik heden als voorzitter fungeer. Met uitbeeldingen zoals Vrolijk België, Oosterse Sprookjes uit 1001 nacht, Tyrol, De Herauten van de watertoren en Black & White waarmee wij heel wat prijzen behaalden. Hoopt nu heden bij de prinsenverkiezing de eerste prijs te behalen.

Johny De Mol

Als Aalstenaar geboren op 27 september 1942 afstammend uit een familie van ware carnavalisten, maakte ik met mijn ouders op 5-jarige leeftijd mijn eerste carnavalsoptocht mee, met de Mickey-Moussen van Lokeren, die elk jaar hun medewerking verleenden en hun lokaal hadden bij mijn grootouders. Vanaf toen heb ik mijn medewerking verleend aan verschillende groepen, onder andere aan De Ware Gilles van Aalst, De Jacquetten en De Zuipers, waarvan ik stichter en voorzitter was. Op 18-jarige leeftijd stelde ik voor de 1e maal mijn kandidatuur als Prins Carnaval onder de naam van Mario Paljaso en eindigde ondanks mijn jeugdige leeftijd op de derde plaats. Nu, tien jaar later, stel ik voor de tweede maal mijn kandidatuur, in de hoop ditmaal verkozen te worden als Prins Carnaval van Aalst.

Willy Rydant

Oilsjteneers, vrijdag 5 januari in de feesthalle kiest U, Uw kandidaat Willy I.

(©digitaal archief Eddy Temmerman)

Jozef Van Mulders

Hier kandidaat Prins Carnaval Jo-Jef, nu al 3 maanden aan gang met de repetities in gezelschap van Prins Jean-Paul (Oilsjteneers Zemmen) met wie ik de laatste fasen vastleg voor het formidabele nummer dat ik op de prinsenverkiezing zal naar voren brengen. Dus zeggen wij 'Eet weg, stemt ten Jo-Jef'.

Prinsenverkiezing

Kamiel en Odilon als opwarmers

De prinsenverkiezing 1971 vond plaats op vrijdag 5 februari in de stadsfeesthal in de Schoolstraat (De Couverture). De presentatie gebeurde door conferencier Jean Monnet en de muzikale begeleiding gebeurde door het orkest Actif-Club van Octaaf Boone. Toegangskaarten waren op voorhand te bekomen op het secretariaat van het stadhuis voor 50 frank.[5]

Het publiek in de stadsfeesthal werd opgewarmd door Kamiel Sergant, die er zijn nieuwste plaat Saans Uniek kwam voorstellen. Ook Odilon Mortier had dat jaar een lied uitgebracht en ook hij mocht zijn nieuwe nummer brengen. Na de inleidende optredens, kwam Frans Wauters op het podium, om de verkiezing in goeie banen te leiden. Hij riep het publiek op om zich sportief te gedragen, zodat elke kandidaat ongestoord zijn ding zou kunnen doen.

Optreden Michel

Als eerste was Michel aan de beurt; hij bracht een toespraak over een nieuwe stadstrofee 'het Gastonneke', naar Gaston Van den Eede, en imiteerde Marlène Dietrich, Johnny Jordaan, Maurice Chevalier en Kamiel Sergant. Zijn optreden werd afgesloten met het lied In Oilsjt, door ben ik geboeren. Bij het uitwerken van zijn show werd Michel bijgestaan door Frans Wauters. Zijn sketch over het Gastonneke werd met behulp van tekeningen van Frans Wauters gevisualiseerd. Tijdens zijn optreden kreeg Michel meermaals een spontaan applaus.

De verkiezingstoespraak van Michel werd nadien gepubliceerd in het lokaal blad Voor Allen.

De tekening van het Gastonneke, die gebruikt werd tijdens de show van Michel (©Voor Allen - 20/02/1971)

Mijnheer de burgemeester, heren nieuwbakken en oudbakken en aangebakken schepenen, en verder al de andere mensen die moeten betalen hebben om hier binnen te geraken. Het is voor mij een groot genoegen hier vanavond het eerste initiatief van de nieuwe bestuursmeerderheid kenbaar te mogen maken. U moet namelijk weten dat de oude stadsplakketten ver uitgeput zijn, hetgeen niet zo verwonderlijk is, daar iedere inwoner van Aalst, die zichzelf een beetje respecteert als Aalstenaar, zo een plakkaat in zijn stal, op zijn zolder of in zijn WC tegen de muur geplakt heeft. Het nieuwe schepencollege gaat nu een ander soort kunsttrofee creëren. Ze hebben zich laten inspireren door de film-Oscar in Amerika en door de TV-Tijl van de BRT hier in Brussel. Ze gaan nu ook zo een soort postuurken maken om de personen die zich verdienstelijk maken voor onze stad te belonen.

Maar nu kwam de grote vraag: wat moet dat postuurken voorstellen? Men had gedacht aan Marcel De Bisschop, maar door het feit dat deze trofee bestemd is voor ernstige culturele aangelegenheden en niet als carnavalsgrap, was deze figuur niet geschikt. Er is ook sprake geweest van schepen Ringoir, maar om financiële redenen was dit ook onmogelijk; men had direct ingezien dat dit veel te veel ging kosten, kwestie van materiaal. Na veel vergaderingen hier, vergaderingen daar, openbare en geheime stemmingen, besloot men de nieuwe cultuurrevelatie van de stad in beeld te brengen: het Gastongsken was geboren. Damens en heren, mensen van Aalst! Het is voor mij een grote eer in de gelegenheid te zijn hier vanavond een vergroot model van het Gastonpostuurken te kunnen tonen.

Damens en heren, zoals ge allemaal kunt zien hebben we hier te doen met de Gaston in gala-uniform. In zijn rechterhand nu draagt hij de Gouden Ajuin die vier jaar geleden in de stadsgoot werd gevonden door één van zijn familieleden. Op zijn borst draagt hij twee decoraties, één van officier in de wanOrde van Louis en één van de nog te bewijzen verdiensten voor onze stad. Gaston draagt altijd zijn bril op zijn voorhoofd om de eenvoudige reden dat hij ook zeer goed het spreekwoord kent 'wat baten kaars en bril, als...enz.'. Zoals iedere medaille een keerzijde heeft, is er ook aan dit postuurken een achterkant.

De tekening van het Gastonneke, die gebruikt werd tijdens de show van Michel (©Voor Allen - 20/02/1971)

Damens en heren, zoals ge allemaal ziet, heeft de Gaston vanachter weinig om het lijf. Het eerste wat direct opvalt is het partijlokaal van Gaston, nl. De Kont. Deze kont bestaat natuurlijk uit twee stukken: één van de Gaston en één van de Louis. Boven deze kont, zien we een mager rugske, zo mager och Here, dat men zich afvraagt of dit mager rugske zal bij machte zijn zes jaar lang het zwaar schepenambt te torsen. Men zegt van Gaston dat hij maar een halve...schepen is, en om dat feit kan ons postuurken middendoor gedaan worden. Het eerste wat opvalt in het interieur van Gaston is een geweldig groot hart, dat een formidabel contrast vormt met dat kleine grijs vlekje in zijn hoofd. We zien ook dat Gaston een zeer platte lever heeft. Dat komt doordat de verkiezingsuitslagen op zijn lever zijn blijven liggen.

Nu, om dat postuurken enigszins een beetje gewichtig te maken, zal men het latn uitvoeren in gietijzer. Om n de gelegenheid te zijn voor de eerste maak dit postuurken te kunnen schenken, heeft het schepencollege besloten een groot song-festival in te richten. Marcel De Bisschop als specialist in het afsluiten van contraten, werd belast verschillende binnen- en buitenlandse artiesten te engageren. Ik heb mij ook laten opschrijven. er heeft reeds een algemene generale repetitie plaatsgehad en op deze manier kwamen de volgende artiesten voor het voetlicht... waarna Michel imitaties van Marlène Dietrich, Johnny Jordaan, Maurice Chevalier en Kamiel Sergant uitvoerde.[6]


Optreden Jackie

Jackie viel op met zijn dansnummer, dat hij samen met twee danseressen bracht. Zijn show eindigde hij met een zelfgemaakt lied.


Optreden Johny

Johny ging de muzikale toer op en opende met Oilsjterse Tsjeiven. Voor enkele politici had hij geschenken meegenomen, die hij bij zijn optreden besprak. Afsluiten deed hij met een tweede carnavalsliedje.


Optreden Jozef

Jozef zijn show ging over carnavalsscepters. Hij werd visueel bijgestaan door een groot boek, waarop de verschillende carnavalsscepters te zien waren. Zijn scepters waren ontworpen voor verschillende Aalsterse figuren. Voor de uitwerking van zijn show werd Jozef bijgestaan door Jean-Paul De Boitselier.


Willy Rydant

Bij zijn optreden verdedigde Willy zijn eisenprogramma, bijgestaan door een delegatie van De Ware Gilles.


Prins Michel

Michel werd Prins Carnaval 1971 (©Stadsarchief Aalst)

De verkiezingsavond was van een erg hoog niveau geweest en volgens de jury lag de lat hoger dan de voorgaande jaren. Ze wensten alle kandidaten dan ook proficiat met hun prestatie.

Schepen Ringoir mocht aan het einde van de avond de uitslag bekend maken: Michel Cleemput werd Prins Carnaval 1971, gevolgd door Jackie, Jozef, Johny en Willy.

Michel was toen met zijn 21 jaar de jongste Prins Carnaval ooit van Aalst. Voor de verkiezing werd hij niet gezien als favoriet, doordat hij niet echt over een grote aanhang beschikte. Tijdens de verkiezingsavond wist hij echter iedereen te overtuigen met zijn optreden.[7]

Redactie

Tekst en foto's

  • Tekst: Sören Delclef - AjoinPedia
  • Foto's: Stadsarchief Aalst, digitaal archief Eddy Temmerman

Bronnen

  1. Voor Allen, 10 december 1970
  2. Voor Allen, 2 januari 1971
  3. De Gazet van Aalst, 16 januari 1971
  4. De Gazet van Aalst, 6 februari 1971
  5. De Gazet van Aalst, 30 januari 1971
  6. Voor Allen, 20 februari 1971
  7. Voor Allen, 13 februari 1971
Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.