De prinsenverkiezing ging in 1981 door op 31 januari in de Keizershallen. Voor het eerst werd de verkiezing gecombineerd met het Bal van de Prins, dat door de nieuwe Prins Carnaval geopend werd na de verkiezing. Stefaan Vinck won de verkiezing en zorgde met zijn show, waarbij licht en techniek een belangrijke rol speelde, voor een stijlbreuk.

Stefaan vs. Chris[bewerken | brontekst bewerken]

1981-1 Prins Stefaan Vinck.jpg

Er boden zich twee kandidaten Prins Carnaval 1981 aan: Stefaan Vinck en Chris De Pelsmaecker.

Stefaan was in 1978 al eens kandidaat Prins Carnaval geweest, maar hij eindigde toen als tweede achter Michel Cleemput. Hij wou het echter nog een tweede keer proberen en deze keer zou Stefaan kosten noch moeite sparen. Hij liet honderden campagneaffiches drukken en bracht daarnaast nog kalenders en ander promotiemateriaal uit. Om zijn kandidatuur nog meer in de kijker te zetten, bracht Stefaan ook een carnavalsplaat uit. Op de A-kant van de plaat zong hij het lied 'Hand In Hand Deir Carnaval', terwijl Antoine Van der Heyden en De Chevaliers van de Koolstraat op de B-kant te horen waren.

1981-3 Chris De Pelsmaecker.jpg

Chris pakte het soberder aan bij zijn verkiezingscampagne en legde de focus vooral op zijn carnavalscontacten. Chris was secretaris bij het AKV en had daardoor een groot netwerk. Hij vond sympathie veel belangrijker dan geld en wou het daarom op die manier doen[1]

Prinsenverkiezing[bewerken | brontekst bewerken]

Voorprogramma[bewerken | brontekst bewerken]

Op de prinsenverkiezing moesten de kandidaten twee opdrachten uitvoeren: een vaste proef en het vrije optreden. Vooral het vrije optreden zou daarbij de doorslag geven bij het toekennen van de jurypunten. De verkiezing werd gepresenteerd door Kamiel Sergant, met muzikale begeleiding door Marc De Cock. De Aalsterse Gilles en de Prinsencaemere zorgden voor enkele shownummers.

Voor de verkiezing werd Stefaan als de grote favoriet beschouwd. Bij het openen van de zaal stonden teams van beide kandidaten de toeschouwers op te wachten om hen te voorzien van promotiemateriaal, gaande van affiches tot flesjes cider en stukken zeep. De Aalsterse Gilles mochten de verkiezingsavond openen met hun gillesdans, waarna Kamiel Sergant verschillende carnavalsdelegaties van buiten Aalst verwelkomde en de juryleden voorstelde.

Vaste proef[bewerken | brontekst bewerken]

Stefaan, Karel en Chris bij de vaste proef (©De Voorpost - 06/02/1981)

De kandidaten Prins Carnaval werden door Karel De Naeyer voorgesteld, waarna ze van hem te horen kregen wat de vaste proef was. Nu de Bloemenfeeverkiezing afgeschaft was, mochten de kandidaten in de huid kruipen van een carnavalsprinses. Terwijl de kandidaten achter de coulissen omgekleed werden, las Kamiel Sergant een telegram uit Bad Homburg (Duitsland) voor van Enrico Le Clair. Hij wenste de kandidaten veel succes tijdens de verkiezingsavond. Enrico verkoos een carnavalsfeest in Duitsland boven de Aalsterse prinsenverkiezing, wat niet bij elke Aalstenaar in goede aarde viel.

Ondertussen waren beide kandidaten getransformeerd in Christiane en Stefania. Karel De Naeyer kondigde de kandidaten in verschillende talen aan, gevolgd door 'Allei, schietj oit me denne zjiever'. De kandidates carnavalsprinses moesten deelnemen aan een internationaal dansfestival, waar ze verschillende dansen moesten uitvoeren. Er werd gestart met een buikdans, waarbij Kamiel Sergant hen toeriep dat het gerust iets bloter mocht worden. Daarnaast moesten de kandidaten ook nog een twist, klassiek ballet, charleston en tapdans brengen.

Shows[bewerken | brontekst bewerken]

Chris De Pelsmaecker als cantinière (©De Voorpost - 06/02/1981)

Na de vaste proef mochten de kandidaten zich opmaken voor hun vrije optreden. Terwijl Kamiel Sergant en zijn Kamillekes een lied zongen, maakte kandidaat Chris zich klaar om als eerste zijn show te brengen.

Chris kwam het podium op, verkleed als cantinière. Hiermee speelde hij in op het afgekeurde thema van De Matotten. De Matotten hadden dat jaar voor het stoetthema 'Blijf van mijn gat of ik sloon met mijn vat' gekozen, waarbij ze de cantinières wilden uitbeelden. Schepen Gaston Van Den Eede, die ook voorzitter was van de Oude Garde, was echter niet opgezet met dit thema en probeerde De Matotten nog op andere gedachten te brengen. In de persmap van dat jaar werd het thema van De Matotten zelfs niet vermeld.

Chris toonde zich erg beweeglijk, maar miste wel wat podiumervaring, en zong het lied 'Allei Julia' op de tonen van 'Halleluja'. In zijn optreden lag de focus vooral op humor en spot. In de hoop om de onbesliste toeschouwer te overtuigen, eindigde hij met het lied Rammelt Me Eir Bis En Stemt Insj Ver Chris.

Stefaan Vinck en zijn pluimendanseres (©De Voorpost - 06/02/1981)

Stefaan gooide het over een andere boeg en bracht een professionele show, waarbij licht en techniek belangrijk waren. Op muzikaal gebied, maakte hij deels gebruik van playback. Stefaan opende met het gedeeltelijk live gezongen Zonder Zaat in't Baksken Es 't Ni Te Doen over de besparingen aan de stad. Verschillende politici werden in hun hemd gezet, waarbij een passen stukje muziek uit een gekend lied gespeeld werd. Voor personeelsschepen Antoon Blommaert was dit het nummer 't Zen Zotten Die Weirken en bij schepen Gaston Van den Eede was Oh Oh Ik Heb Zorgen te horen. Gemeenteraadslid Raymond Uyttersprot werd getypeerd met Wij Komen Allen In Den Hemel en voor schepen Monsieur werd Rode Rozen, Rode Lippen, Rode Wijn afgespeeld.

Het hoogtepunt uit de show van Stefaan was een Moulin Rouge-nummer, waarbij hij met twee dansers in pluimen op het podium verschenen. De reacties in de zaal daarop waren erg uiteenlopend. Een deel van de zaal ging uit de bol, terwijl andere vonden dat dit niets meer te maken had met Aalst Carnaval. Stefaan sloot zijn optreden af met zijn gekende lied Hand In Hand Deir Carnaval.

Prins Stefaan[bewerken | brontekst bewerken]

Stefaan Vinck (©Voor Allen - 06/02/1981)

Terwijl de jurypunten geteld werden en de toeschouwers hun stem uitbrachten, werd de zaal verder geanimeerd door enkele ex-Prinsen. Antoine en Michel brachten opnieuw hun actualiteitenrubriek, waarbij ze het o.a. hadden over Europaprins Enrico en het fel besproken thema van De Matotten. Daarbij hadden ze het over Bleif Van Men Flosj.

De Prinsencaemere bracht hun Opera- en Bel Canto-act, maar deze was iets te serieus en duurde wat te lang om het publiek te kunnen blijven boeien.

Ondertussen waren alle stemmen geteld en kon de winnaar van de avond bekend gemaakt worden. Stefaan haalde het van Chris en werd zo Prins Carnaval 1981. Hij kreeg 1500 punten, terwijl Chris er 1124 kreeg. De nieuwe Prins kreeg de scepter van Paul De Wever, de afscheidnemende Prins, en mocht iets later het Bal van de Prins openen.

Kandidaat Jury Publiek Totaal
Stefaan Vinck 704 punten 796 zaalstemmen 1500
Chris De Pelsmaecker 607 punten 517 zaalstemmen 1124

Stijlbreuk[bewerken | brontekst bewerken]

Beide kandidaten hadden een erg verschillende show gebracht, waarbij Chris gekozen had voor humor en Stefaan voor glitter en glamour. Vooral de oudere carnavalisten hadden het moeilijk met de evolutie van humor, naar een glitter en glamourshow. De nieuwe generatie kon een professionele show, zoals die van Stefaan, echter meer smaken.

In De Voorpost schreef Cyriel Temmerman hierover het volgende: Chris moest het afleggen tegen een barnumachtige show, waar het hedendaags publiek zich stomweg aan vergaapt, de glamour en de glitter waar niks achter zit, maar dat het verkiest boven het eenvoudige, het alledaagse. Toch blijven het de gewone dingen die het leven soms aangenaam maken? Maar men verkiest oesters boven mosselen, champagne boven het werkmanspilsje.

De professionele aanpak van Stefaan zorgde wel voor een trend, want ook de volgende jaren zouden vele kandidaten zijn formule volgen. Hiermee leek een nieuw soort prinsenverkiezing geboren. [2][3][4]

Redactie[bewerken | brontekst bewerken]

Tekst en foto's[bewerken | brontekst bewerken]

  • Tekst: Sören Delclef - AjoinPedia
  • Foto's: De Voorpost, Voor Allen

Bronnen[bewerken | brontekst bewerken]

  1. De Voorpost, 9 januari 1981
  2. De Voorpost, 6 februari 1981
  3. Voor Allen, 6 februari 1981
  4. Voor Allen, 23 januari 1981
Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.