Vrièt (ook geschreven als Vriet en Vriét) was tussen 1985 en 2008 één van de meest succesvolle en invloedrijke carnavalsgroepen van Aalst Carnaval. De groep groeide uit van een jonge, speelse vriendenkring tot een absolute topgroep, met talrijke eerste prijzen, originaliteitsbekroningen en meerdere Prinsen Carnaval in haar rangen. Met hun ludieke Aalsterse thema’s, technisch sterke wagens en populaire Vrièt-cd’s drukten ze meer dan twee decennia lang een blijvende stempel op het carnaval.
Vrièt werd opgericht in 1985 door de broers Kris en Ivan De Poorter. Ivan was eerder al medestichter van Eirg, maar besloot samen met enkele leden een nieuwe weg in te slaan. Samen met zijn broer richtte hij een nieuwe groep op, die bewust koos voor de krachtige naam Vrièt – een woord dat zeer, erg of wreed betekent. Ivan werd voorzitter, Kris nam de rol van secretaris op zich. In 1985 nam de groep deel aan het Arendcarnaval, om in 1986 voor het eerst mee te stappen in de stoet van Aalst Carnaval.
Vrièt was een erg jonge groep, met een gemiddelde leeftijd van amper 17 jaar. Grote ambities hadden ze aanvankelijk niet: plezier maken stond centraal. Toch liet de groep zich meteen opmerken door hun deelname aan de playbackwedstrijd van De Toerenbiejoekes en de carnavalsquiz van de Dekenij Koolstraat en Schiefregt’oever. Hun eerste eigen activiteit was een reuze barbecue, een succesformule die ze jaarlijks bleven organiseren tot 1990.
De groep bestond in het begin uit 14 leden en bouwde hun wagen in een eigen werkhal aan de Oude Dendermondsesteenweg. Louis Bruyland, de grootvader van Kris en Ivan, stelde zijn erf ter beschikking. Een oude koeienstal werd er omgebouwd tot een technisch atelier. Als lokaal koos Vrièt voor café ’t Plasken, waarmee de groep trouw bleef aan de Arendwijk.
In 1987 startte Vrièt bij de Kleine Groepen, maar al in hun tweede jaar maakten ze, onder impuls van o.a. Guy Walgraef, Bart Neirincx en Luc Vermeiren, de overstap naar de Grote Groepen. Na twee jaar in die categorie koos de groep bewust opnieuw voor een terugkeer naar de Kleine Groepen.[1][2]
Kris I: Arendprins (1988) en Prins Carnaval (1990)[]
Kris De Poorter, lid van Vrièt, stelde zich in 1988 kandidaat voor de Arendverkiezing. Hij kon daarbij rekenen op de volledige steun van zijn groep. Bijgestaan door Guy Walgraef (eveneens lid van Vrièt) en Bart De Nys, nam Kris het op tegen Michel Heck. Na een spannende verkiezingsavond gaf de zevenkoppige jury meer punten aan Kris voor zijn show- en playbackoptreden. De zaalstemmen eindigden gelijk, waardoor Kris werd uitgeroepen tot Arendprins 1988. Voor Vrièt betekende dit hun eerste Prins ooit.
De ambitie reikte verder. Kris De Poorter stelde zich in 1990 kandidaat om Prins Carnaval van Aalst te worden. Opnieuw werd het een rechtstreeks duel met Michel Heck, nadat Adolf Ottoey en Pascal Wiggy niet door de preselectie raakten. Net als in 1988 werd het een nek-aan-nekrace, maar ook deze keer trok Kris aan het langste eind. Met een voorsprong van 79 punten werd hij in 1990 verkozen tot Prins Carnaval. Met zijn 21 jaar schreef Kris op dat moment geschiedenis als de jongste Prins Carnaval ooit. Omdat Vrièt in 1990 volop achter hun kandidaat stond, koos de groep ervoor om het dat jaar rustiger aan te doen in de stoet, om er in 1991 opnieuw voluit tegenaan te gaan.
In 1991 brak Vrièt definitief door bij de Kleine Groepen. De groep maakte dat jaar een indrukwekkende sprong van de 25e naar de 5e plaats en was vanaf dan niet meer weg te denken uit de top 5 van deze categorie. Intussen wijzigde ook het bestuur: Mario De Schutter werd voorzitter, met Kris De Poorter als secretaris. Verder maakten ook Luc Vermeiren (alias de Paroi), Chris Hicquet en Guy Walgraef deel uit van het bestuur. De vertrouwde reuze barbecue maakte plaats voor een populair kipfestijn.
Na drie opeenvolgende tweede plaatsen bij de Kleine Groepen zette Vrièt in 1996 de stap naar de Middelgrote Groepen. Bart Van Besien was ondertussen voorzitter geworden en bouwde samen met Kris De Poorter de groep verder uit. Vrièt stond bekend om zijn echte wagenbouwers, wat duidelijk zichtbaar was in hun wagens. Zo ontwikkelde de groep in 1996, in samenwerking met Schiefregt'oever, een innovatieve techniek om de handen van carnavalspoppen te maken: met ijzervlechtwerk gewapend schuimrubber, gegoten in een mal.
Na drie keer tweede te zijn geëindigd, kroonde Vrièt zichzelf ludiek tot “de eeuwige tweede”. Met het thema ‘En Na Isj den Twieden Ein!’ trokken ze in 1996 de stoet in en dat leverde hen voor het eerst een eerste plaats op. Vanaf dan was Vrièt quasi permanent terug te vinden in de top 2 bij de Middelgrote Groepen, met als enige uitzondering 1997, toen de groep vierde werd. In die periode verhuisde Vrièt ook naar de carnavalswerkhallen aan de Hoge Vesten, waar een nieuw hoofdstuk in hun groei werd geschreven.[3]
De Foef: Arendprins (1990) en Prins Carnaval (1997)[]
Dirk Van de Velde, beter bekend als De Foef, sloot zich in 1989 aan bij Vrièt. Een jaar later werd hij Arendprins (1990). Net als groepslid Kris De Poorter koesterde Dirk daarna de ambitie om ook Prins Carnaval van Aalst te worden. Die droom bracht hem ertoe zich in 1997 kandidaat te stellen voor de hoogste carnavaleske titel.
De muzikale beroepsmilitair van Vrièt kreeg met Johan Viette een geduchte tegenstander. Hoewel de jury meer punten toekende aan Johan Viette, schaarde het publiek zich massaal achter Dirk. Dankzij die sterke publiekssteun werd De Foef uitgeroepen tot Prins Carnaval 1997. Daarmee had Vrièt voor de tweede keer een regerende Prins Carnaval in haar rangen.
In 2004 besliste Dirk Van de Velde om, na 14 jaar, zijn activiteiten bij Vrièt stop te zetten. Hij wilde zich voortaan volledig inzetten voor de Prinsencaemere; een engagement dat niet langer combineerbaar was met zijn lidmaatschap bij de groep. Daarnaast nam hij ook de rol op van omroeper op de Grote Markt tijdens Aalst Carnaval, een functie waarin hij zijn stem en ervaring ten dienste stelde van het feest.[4]
Arendprins Dennis (2008)[]
Arendprins Dennis (Foto: Véronique Van Geit - Het Nieuwsblad)
Dennis De Wolf, die sinds 2004 aangesloten was bij Vrièt, kondigde in 2007 aan dat hij kandidaat Arendprins 2008 was. Tijdens zijn campagne kon Dennis rekenen op de volledige steun van Vrièt. De groep hielp mee bij het aanleren van zijn dans, de bouw van het decor en het maken van zijn kostuum. Zijn medekandidaten waren Raf Sidorski en Dirk Coppens. Met een prachtige en overtuigende show won Dennis de Arendverkiezing op amper 19-jarige leeftijd. Daarmee schreef hij zich meteen in de geschiedenisboeken als één van de jongste Arendprinsen.
Na zijn Arendprinsenjaar maakte Dennis in 2009 de overstap naar De Droeve Apostelen. Voor Vrièt betekende dat het vertrek van een uiterst creatief lid: Dennis ontwierp onder meer covers voor de jaarlijkse cd’s van de groep. Zijn carnavalsparcours kreeg later nog een hoogtepunt, want in 2016 werd Dennis Prins Carnaval van Aalst, tijdens Aalst Carnaval.
Vrièt groeide in de jaren 2000 uit tot een absolute topgroep binnen het Aalsterse carnaval. De palmares spreekt boekdelen: 9 keer eerste bij de Middelgrote Groepen en 6 keer tweede, waarvan 3 keer nog bij de Kleine Groepen. De bekroning volgde in 2004, een historisch jaar waarin Vrièt niet alleen eerste werd bij de Middelgrote Groepen, maar ook de originaliteitsprijs Willy Van Mossevelde én de Groeite Prois De Moikes won. Nog nooit eerder slaagde een groep erin om alle drie deze prijzen in één jaar binnen te halen.
De groep was gevestigd in de carnavalswerkhallen, maar werkte daarnaast ook op andere locaties om hun ideeën verder uit te diepen. Naast het vertrouwde kipfestijn organiseerde Vrièt om de twee jaar een Tirolerbal. Opvallend was ook hun doordachte budgetverdeling: 55% van het budget ging naar de praalwagen, zelfs meer dan naar de kostuums. Het handelsmerk van Vrièt was het origineel en ludiek uitwerken van Aalsterse thema’s, steeds met een herkenbare lokale knipoog.
Vrièt telde doorheen de jaren heel wat gekende carnavalisten in haar rangen. Tijdens hun lidmaatschap bij de groep werden Kris De Poorter en Dirk Van de Velde verkozen tot Prins Carnaval. Ook Christophe Troch en Michel Picqueur waren lid van Vrièt. Verder maakten onder meer Guy Walgraef, Luc Vermeiren, Bart Neirinckx, Erwin Steenhaut, Geert De Wolf, Christophe Corthals en Dennis De Wolf deel uit van de groep.
Met hun prijzenkast, vakmanschap en sterke persoonlijkheden drukte Vrièt jarenlang een onuitwisbare stempel op Aalst Carnaval.
Einde van een tijdperk: het afscheid van Vrièt (2008)[]
Afscheid Vrièt in 2008 (Het Nieuwsblad - 10/04/2008)
Begin april 2008 kondigde Vrièt aan dat de groep er na 23 jaar een punt achter zou zetten. Op 4 april 2008 werd die beslissing officieel toegelicht tijdens een persconferentie in hun lokaal, café In Den Open Haard.
De drijvende krachten achter de groep, Kris De Poorter en Luc Vermeiren, die samen 21 jaar lang het roer in handen hadden, gaven aan dat ze het voortaan kalmer aan wilden doen. Kris verwoordde het toen als volgt: “Ik vond voor mezelf dat we genoeg gevierd hebben. Om aan de top te blijven, ben je er bijna een jaar mee bezig. Geld bijeenhalen is ook niet meer eenvoudig. En dan is er carnaval zelf. Voor sommigen gaan nijd en jaloersheid boven amusement. Voor wie en wat heb ik me dikwijls afgevraagd. Door ons succes begonnen veel mensen zich te keren tegen Vrièt.”
Daarnaast werd het steeds zwaarder om alle taken te blijven dragen: het werk rustte op dezelfde paar schouders, wat op termijn onhoudbaar bleek. Het ontslag van Kris en Luc, gecombineerd met een gebrek aan opvolging en nieuwe plannen, betekende uiteindelijk het definitieve einde van de groep. De beslissing zorgde voor onthutsing binnen het carnavalsmilieu. Verschillende groepen, waaronder Krejeis, Beplekt en Bespoeten en De Droeve Apostelen, verwerkten het afscheid van Vrièt in hun thema voor de stoet van 2009.
Zo kwam een einde aan één van de meest succesvolle groepen uit het Aalsterse carnaval. Toch bleef de Vrièt-spirit voortleven. Enkele ex-leden, onder wie Kris De Poorter en Luc Vermeiren, gingen verder als de losse groep KonterVeRkIErT. Die groep stapt tot op vandaag nog steeds mee in de stoet en won in 2020 zelfs de Peper & Zoutprijs van de stad; een mooi bewijs dat het verhaal van Vrièt wel eindigde, maar de geest nooit verdween.[5]
Fotoken hier, Fotoken door, de prinsjen en d'ajoinen door
Grote Groepen
16
1988
Politiek: een vriet biestige cirk
Grote Groepen
16
1989
Wa es me da naa, ne prins as vraa?
Kleine Groepen
20
1990
T'er Was Niet,’t Er Kwamp Iet, Den Biet
Kleine groepen
21
1991
Europoilsjt
Kleine Groepen
5
1992
Loeip nor de moon
Kleine Groepen
4
1993
Toe-Taal-Ga-Mor op Weg Nor
Kleine Groepen
2
1994
13-02 de Lach der Gulden Sporen
Kleine Groepen
2
1995
Merd
Kleine Groepen
2
1996
En Na Isj den Twieden Ein!
Middelgrote Groepen
1
1997
Sjinsjob op Zenne Kop!
Middelgrote Groepen
4
1998
Money Me Moi
Middelgrote Groepen
2
1999
Den Ballongvoiver
Middelgrote Groepen
1
2000
Oilsjt ne mier'nnest
Middelgrote Groepen
2
2001
Tram Droi
Middelgrote Groepen
1
2002
De Kamillekes gon van de grond (op velj te jonge leefet)
Middelgrote Groepen
1
2003
Al 75 joar op pad, als keningen van 't stroat
Middelgrote Groepen
2
2004
De universitoit van Moilebeek
Middelgrote Groepen
1
2005
Enrico's boik(k)rampen
Middelgrote Groepen
1
2006
't Vriet Fiestcomité
Middelgrote Groepen
1
2007
Een kaffetofel mè stoil
Middelgrote Groepen
1
2008
Prinsjkesdag
Middelgrote Groepen
1
Thema's per jaar[]
1986:10.000 joor sport op 'n Osbroek. Vriét zette in hun eerste jaar de opening van de nieuwe piste aan de Osbroek in de verf. The Pink Panther was hierbij een aanwezige figuur op hun wagen; hij werd als voetballer op de wagen afgebeeld en mocht het lint van de nieuwe piste officieel doorknippen. De leden van de groep waren allemaal gekleed als roze panters. De groep behaalde de derde plaats bij de Amylumprijzen in de categorie 'Eerstejaars', achter De Stopnoillekes en De Marcoentjes. In hun eerste jaar namen ze ook nog deel aan de carnavalsstoet van Tielt.
Vrièt 1986
(De Voorpost - Karnavalseditie 1986)
Vrièt 1986 in Tielt
(De Voorpost - 07/03/1986)
1987: Fotoken hier, Fotoken door, de prinsjen en d'ajoinen door. Fotograaf Dirk kreeg van Vrièt een nieuwe fiets van bij Kamiel Sergant, nadat hij de Ajuinboer had omver gereden. Op de prijsuitreiking werd Vrièt als 17de uitgeroepen, maar nadat de uitslag later bijgesteld werd, eindigden ze uiteindelijk als 16de bij de Grote Groepen. Vriét behaalde dat jaar ook de achtste plaats in de categorie 'Grote Groepen' bij de Amylumprijzen.
Vrièt 1987 (De Voorpost - 06/03/1987)
1988: Politiek: een vriet biestige cirk. Vrièt vergeleek de politiek met een circus, waarbij Martens en Happart als dierentemmers fungeerden.
Vrièt 1988 (De Voorpost - 19/02/1988)
1989: Wa es me da naa, ne prins as vraa?
1990: T'er Was Niet,’t Er Kwamp Iet, Den Biet. Het thema van Vrièt draaide rond de New Beat-rage.
Vrièt beeldde in 1994 de Guldensporenslag uit in de stoet. Aalst Carnaval ging dat jaar immers door op 13 februari, of 1302, wat het jaartal was van de Guldensporenslag.
1998: Money Me Moi. Vrièt voerde de Aalsterse zanger Rudy Sylvester mee op hun wagen in de stoet met een glimmende Amerikaanse slee. Geert De Wolf had voor de groep nepbriefjes van 100 frank ontworpen, waardoor enkele groepsleden bijna werden veroordeeld, wegens te echt.[6]
1999: Den Ballongvoiver. Vrièt beeldde de Balonvijver uit het Aalsterse stadsparkt uit op een figuurlijke manier met 22000 ballonnen op hun wagen. De ballonnen werden geknoopt tot verschillende figuren. De groep werd op carnavalszondag een hele tijd gevolgd door televisiezender Ketnet en de wagen was reeds enkele weken voor carnaval verkocht aan het pretpark van Harry Malter in Nederland.
2000: Oilsjt ne mier'nnest. Vrièt liet zich inspireren door de Walt Disney-film A Bug's Life en zette de mier centraal op hun wagen. Het mierenvolk stelde het Aalsterse volk voor, met burgemeester Anny De Maght als mierenkoningin. Tijdens de stoet werden er duizenden mierendoosjes uitgedeeld met daarop de tekst Bey bey beestjes, Vriet 2000. Vrièt organiseerde ook een kindertekenwedstrijd, om hun onderwerp in de verf te zetten. Dirk Van de Velde zorgde voor het stoetlied op de tonen van Dschinghis Khan.[7][8]
2001: Tram Droi. Vrièt koos voor het 30-jarige bestaan van de Aalsterse Gilles als thema, waarbij ze grote pluimenhoeden droegen en met belletjes versierde kostuums. De Gilles van Vrièt kozen voor ajuinen in plaats van sinaasappelen, wat ook verwerkt werd in hun pluimenhoed. Aan het einde van hun nummer kwam van tussen hun pluimen immers een ajuin tevoorschijn.
2002: De Kamillekes gon van de grond. Vrièt had vernomen dat de danseressen van Kamiel Sergant af en toe een scheve schaats reden en dit vaak op veel te jonge leeftijd.
2003: Al 75 joar op pad, als keningen van 't stroat. Vrièt bracht een ode aan de echte koningen van de straat; de carnavalisten. Dirk Van de Velde zou normaal gezien fungeren als nar, maar doordat hij met het Belgische leger in het buitenland vertoefde, werd hij vervangen door Gunther Van Geyt. De koningen werden door Vrièt op zeepbellen blazende kikkers of padden gezet. De wagen werd ingeleid door een koets, waarop poppen van Odilon Mortier, Anny De Maght en Gracienne Van Nieuwenborgh te zien waren. Vrièt kreeg de meeste punten van de jury, maar door de bonuspunten werden De Zwiejtollekes toch nog eerste.
2004: De universitoit van Moilebeek. Vrièt speelde in op de uitspraak 'Hij heeft aan de Universiteit van Mijlbeek gestudeerd', over iemand die weinig gestudeerd heeft of geen diploma behaalde. De groep bracht met het thema ook een hulde aan groepslid Rudy, alias De Meester. Vrièt won dat jaar zowel de Prijs Willy Van Mossevelde als De Groeite Prois De Moikes. Van Delforge kregen ze nog eens 500 euro extra, omdat ze als eerste eindigden bij de Middelgrote Groepen.
2005: Enrico's boik(k)rampen. Het thema van Vrièt draaide in 2005 rond de wulpse buikdanseressen die Enrico steeds vergezelden tijdens zijn optredens. Zijn danseressen zaten hierbij goed in het vlees.
2006: 't Vriet Fiestcomité. Vrièt ging met de gekende Vespa's van het Aalsterse feestcomité in de stoet monder het motto 'ik drink mè altoid canard op menne motard'. Det Fortuyn werd omgetoverd tot BOB, die veel moeite moest doen om de leden van het Feestcomité uit de café's te krijgen.
2007: Een kaffetofel mè stoil. Vrièt organiseerde de koffietafel van de VLD, gebruik makend van de slogan 'Het ruikt ier naar 'Blauwe' Egberts'. Alle leden zaten in gigantische koffiekopjes die op de wagen ronddraaiden. Vrièt had ook voor geur gezorgd; ze lieten de Aalsterse straten naar koffie ruiken. Met hun thema werd Vrièt dat jaar de laureaat van de carnavalsprijs Pitou, voor de beste politieke persiflage. De groep ontving daarvoor een bronzen masker, dat ontworpen werd door kunstenaar André Van Schuylenbergh en gegoten werd door Jo Van Geert, en 250 euro.
Vrièt 2007
Vrièt 2007
Vrièt 2007
Vrièt 2007
Vrièt 2007
2008: Prinsjkesdag. Vrièt bracht een parodie op de Prinsen Carnaval, die vaak van hun vrouw scheidden nadat ze Prins worden. Elke lid van de groep sleurde vier nep-prinsen mee in de stoet die alle bewegingen van de drager imiteerden. Op de wagens werden Prins Pascal, Prins De Foef, Prins Bart II, Prins Kris I en Prins Tony afgebeeld.
Paco Milou, Geert De Wolf en Kris De Poorter - 1996
Vanaf 1997 bracht Vriètjaarlijks een eigen cd uit. Die uitgaven waren erg gegeerd bij de carnavalisten en groeiden uit tot een vaste waarde binnen het Aalsterse carnavalslandschap. De samenstelling van de cd’s lag in handen van Kris De Poorter en Luc Vermeiren. Een aanzienlijk deel van de liedjes kwam van de hand van Dirk Van de Velde, die ook muzikaal een belangrijke stempel drukte op het Vrièt-verhaal. Ook het visuele aspect kreeg veel aandacht. De covers van de cd’s werden aanvankelijk ontworpen door Geert De Wolf van Esta Loca Design, en later ook door Dennis De Wolf. Zo vormden muziek en grafiek samen een herkenbaar en kwalitatief geheel.
In 2001 koppelde Vrièt hun cd-verkoop aan een solidair initiatief: van elke verkochte cd ging 40 frank naar NV De Groepen, opgericht ter ondersteuning van de leden van Sjik die betrokken waren bij een dodelijk busongeval. De cd van 2002 kreeg dan weer een ludieke wedstrijdformule. Op elk exemplaar was een sticker aangebracht; wie daaronder een bussel prei vond, won een jaar lang wekelijks een Big Mac bij McDonald's. In totaal waren er vijf winnaars. Dat jaar bracht Vrièt naast de jaarlijkse cd ook een verzamel-cd uit met de beste nummers van de voorgaande vijf jaar.
Voor de cd van 2003 werd de bonustrack ‘Das Tirolerlied’ toegevoegd. Die diende ter promotie van ‘Die Billeklasjersabend mit Halbe Liters Bier und Schnaps und Woerst’, een evenement dat Vrièt organiseerde op 21 december 2002. In totaal bracht Vrièt 13 cd’s uit — een indrukwekkend muzikaal palmares dat perfect illustreert hoe de groep muziek, humor en Aalsterse eigenheid wist te bundelen tot een onmisbaar onderdeel van hun carnavaleske identiteit.
Jaar
Titel album
Nummers
1997
Ver Eir Gommen Zoe Veir
16
1998
Oilsjt De Max
16
1999
Ik Leef Ver Carnaval
17
2000
Oilsjteneers Zemmen
17
2001
Best Of Vriet 5 - Flesj Bek
14
2001
'k Aaf Van Oilsjt
19
2002
'k Ben Bezeiten Van Oilsjt
18
2003
Vasteloaved Zal Bleiven Leven
18
2004
Ne Goeie Carnaval Gewensjt !
19
2005
No 20 Jorkes, 20 Vrie Efforkes
21
2006
Steirke Stoeiten
20
2007
Ons Leste Daugen Zen Geteldj
20
2008
Weir Kennen Der Ni Va Schien
17
Varia[]
De groep gebruikte in haar bestaan zowel de schrijfwijze Vriét als Vrièt. In de beginjaren ontbrak het accent en werd de naam van de groep geschreven als Vriet.
In 1996 won Vrièt een half miljoen Belgische frank in De Niks voor Niks Show op de toenmalige BRTN.
In 1998 kopieerde Edwig D.M. uit Erembodegem de cd van Vrièt op een cassette, die hij verkocht op de markt van Aalst. Hij werd hiervoor veroordeeld voor een boete van 20.000 frank.[9]
Toen er in 2000 problemen waren met de Prinsenwagen van Bart Van den Neste sprong Vrièt te hulp. Ze haalden hun Chevrolet, waarmee ze twee jaar geleden in de stoet gegaan waren, even terug om er Prins Bart in te laten rondrijden. De wagen, beplakt met spiegels, was door de groep doorverkocht aan een man uit Poperingen, die er in zijn dorp mee rondreed. Met de hulp van Vrièt verhuurde de man zijn wagen voor een prijsje aan de stad.[10][11]
In 2001 was Prins Garry te zien in de Arendstoet op de uitgangswagen van Vrièt.
In 2002 zorgde Vrièt voor de versiering van het stationsgebouw in Aalst. Ze decoreerden de lokettenzaal met hoge dennenbomen. De actie werd gesponsord door Guido Biebaut.[12]
In 2003 schonken Vrièt en Guido Biebaut een kerstboom aan de stad Aalst, om op de rotonde van de Grote Markt te kunnen plaatsen. De stad spaarde zo 10 000 euro uit, aangezien Vrièt ook voor versiering aan het stadhuis gezorgd had.[13]
In 2009 kreeg Philippe Kiekens, die lid geweest was van Vrièt, een prijs op het Gala van de Gouden Porteplum voor het lied 'As Marie-Claire Komt', dat hij samen met Vrièt gemaakt had.
Naast de eigen leden die zich kandidaat gesteld hadden voor Prins Carnaval, steunde Vrièt ook Pascal Solemé in 1992 en Yvan De Boitselier in 2000. Het bal van Yvan in 2000 werd zelfs samen met Vrièt georganiseerd, die dit combineerden met hun 15-jarig bestaan.[14]
Yvan De Boitselier werd Prins Carnaval in 2020 en gebruikte in zijn show een decor, dat gebaseerd was op een vroeger stadhuisdecor van Danny Cobbaut. Het decor werd onder handen genomen door Bram De Baere, die o.a het thema van Vrièt uit 2004 verwerkte in het decor. Dit decor werd dat jaar ook aan de gevel van het stadhuis gehangen tijdens carnaval, doordat er problemen waren met de verzekeringen van het bestaande decor.
In 2020 brachten De Schoitkitten in de stoet een ode aan enkele groepen die ermee gestopt waren. Eén van die groepen was Vrièt. Op de wagen van De Schoitkitten was Kris De Poorter te herkennen en de groep zorgde ook voor een koffiegeur, net zoals Vrièt in 2007.
.jpg){kind=link}